Μου τη δίνει, να πηγαίνω σε μάθημα και ο καθηγητής να αγνοείται. Κάποτε πήγαινα στο αμφιθέατρο αρχή εξαμήνου και ήταν ο καθηγητής και ένας δύο φοιτητές. 'Οσο μεγαλώνω και πλησιάζω το πτυχίο, τα αμφιθέατρα γεμιζουν με φοιτητές και χάνουμε τους καθηγητές. Αυτό πώς εξηγείται;
Αυτή η τάση χαλάρωσης του ελληνικού πανεπιστημίου, έχει διυσδύσει παντού. Εμ οι καθηγητές κατηγορούν τους φοιτητές οτι είναι "φραπεδάδες", αλλά λέει όπως και το ρητό όσοι μένουν σε γυάλινα σπίτια να μην πετάνε πέτρες.
Ζητάνε συνέπεια από φοιτητές οταν οι ίδιοι είναι ασυνεπείς. Ασυνεπείς, γιατί βαριούνται; Γιατί το καθηγητιλίκι τους δίνει το αλάνθαστο; Γιατί μπορούν; Γιατί τους αφήνει το κράτος; Γιατί το κράτος δεν τους δίνει λόγο να είναι πιό συνεπείς; Γιατί δεν έχουν τους πόρους που χρειάζονται;
Μου τη δίνει ακόμα πιο πολύ να πηγαίνω σε μάθημα, και εκείνο μόνο μάθημα να μην είναι. Ένας απολιθωμένος καθηγητής που ζωγραφίζει σε τυχαία σημεία του πίνακα ορνιθοσκαλίσματα, και ανα 5-10 λεπτα κάνει αναπολίσεις για το όταν σπούδαζε εκείνος, για το γιό του, για το τι έτρωγε φοιτητής... Όταν θυμάται οτι κάνει μάθημα, να μήν αρθρώνει μια ολόκληρη πρόταση που να έχει νόημα. Και φυσικά, μετα απο τα πρώτα 2 μαθήματα, η αίθουσα να αποτελείται απο εκείνον, και κάτι φοιτητές που είχαν κενό στο πρόγραμμά τους και έψαχναν κάπου να πάρουν έναν υπνάκο.
Όποιοι και αν είναι οι λόγοι, εξακολουθεί να μου τη δίνει η ασυνέπεια. όποιος και αν φταίει καθε φορά. Όταν απαιτείται συνέπεια και απόδωση από εμένα, θέλω αυτός που την απαιτεί να δίνει το αντίστοιχο.
Να φύγουν επιτέλους απο τα Πανεπιστήμια οι καθηγητές γλάστρες, και στους υπόλοιπους να δωθεί ένας μισθός της προκοπής, για να μην είναι καθαρά θέμα φιλότιμου το ποιός κάνει τη δουλειά του η όχι.
Wednesday, February 17, 2010
Friday, February 5, 2010
Γιατί απλά μπορούν..
Με αφορμή τα 3 προηγούμενα άρθρα αφιέρωσα λιγάκι παραπάνω χρόνο στο ψάξιμο. Παραθέτω τι βρήκα, και σταματώ το surfing πριν πιστώ ολοκληρωτικά οτι πρέπει να ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα. Το "ευ αγωνίζεσθαι" έχει καταλήξει απότι φαίνεται εδώ και καιρό στην χωματερή.
ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΠΡΟΛΑΒΕ ΠΑΙΔΙΑ!
ο "doctorakos" εδώ δηλώνει με καμάρι οτι είναι καθηγητής - ερευνητής. ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ!
+-+%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1+-+%CE%94%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+-+%CE%99%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1+%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1.png)
Τούτος εδώ το σκατό μου να φάει και να του κάτσει κιόλας:
Είχα βρεί άλλες τόσες. Αλλά επειδή μου έχει ανέβει ήδη το αίμα στο κεφάλι και επειδή πρέπει να διαβάσω για την δική μου εξεταστική, όσοι θέλουν ας το ψάξουν μόνοι τους.
ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΠΡΟΛΑΒΕ ΠΑΙΔΙΑ!
ο "doctorakos" εδώ δηλώνει με καμάρι οτι είναι καθηγητής - ερευνητής. ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ!
+-+%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1+-+%CE%94%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+-+%CE%99%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1+%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1.png)
Τούτος εδώ το σκατό μου να φάει και να του κάτσει κιόλας:
Είχα βρεί άλλες τόσες. Αλλά επειδή μου έχει ανέβει ήδη το αίμα στο κεφάλι και επειδή πρέπει να διαβάσω για την δική μου εξεταστική, όσοι θέλουν ας το ψάξουν μόνοι τους.
Κύκλωμα πώλησης πτυχιακών στα ΤΕΙ Αθηνών
Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από στήλη της εφημερίδας newsit:
Κοινό μυστικό στους φοιτητές φαίνεται να είναι η ταρίφα που πληρώνει κάποιος για πτυχιακή αλλά
και προπτυχιακή εργασία στα ΤΕΙ Αθηνών.
Το Νewsit βρέθηκε εκεί, μίλησε με φοιτητές αλλά προσπάθησε να εντοπίσει και τους εγκεφάλους του κυκλώματος.
Εκτός από τα κοντινά βιβλιοπωλεία που αναλαμβάνουν με το αζημίωτο να ετοιμάσουν την προπτυχιακή εργασία ενός φοιτητή υπάρχει και κύκλωμα το οποίο λειτουργεί μέσω τηλεφωνημάτων που απαρτίζεται από φοιτητές μεταπτυχιακού.
Οπως λέει στο Νewsit η Ελένη Κ. φοιτήτρια στο 2ο έτος στο Τοπογραφικό.
‘’Η σχολή έχει πολλές εργασίες και κυρίως σχέδια που δεν το κατέχω. Αν πάω στο βιβλιoπωλείο θα μου πάρουν για μια απλή εργασία και όχι πτυχιακή 250 ευρώ αν θέλω να είναι εντελώς ατομική. Μπορούν να μου φτιάξουν και εργασία όχι ατομική αλλά που την μοιράζουν σε πολλούς με 150 ευρώ απλά εγώ θα πρέπει να την αλλάξω για να μην φανεί στον καθηγητή και το καταλάβει".
Αυτή είναι η μία πλευρά για τους φοιτητές που έχουν να διαθέσουν περισσότερα χρήματα. Υπάρχει όμως κι άλλη λύση. Μέσω γνωστών μπορείς να απευθυνθείς σε κάποιον φοιτητή που κάνει μεταπτυχιακό στην ίδια σχολή και να αναλάβει την εργασία.
"Επειδή δεν μπορώ να διαθέσω τόσα χρήματα που ζητούν τα βιβλιοπωλεία βρήκα μέσω μιας άλλης φοιτήτριας έναν από τους πολλούς που κάνουν μεταπτυχιακό στην σχολή μου και μου ετοιμάζει την εργασία με 50 ευρώ και είναι και ατομική ", λέει στο Νewsit η Ελένη.
Κάνοντας μια βόλτα από την πίσω πλευρά του κτηρίου συναντάμε τον Κώστα, φοιτητή γραφιστικής. Εδώ προσποιούμαστε ότι είμαστε τελειόφοιτοι και ψάχνουμε να βρούμε τρόπο να βρούμε μια πτυχιακή.
‘’Ο αδερφός μου καθάρισε με 5 κατοστάρικα την πτυχιακή του και ξέμπλεξε. Πήγαινε στο ……….βιβλιοπωλείο απέναντι, βρές τον Γιάννη και πες του ότι σε στέλνει ο Κώστας’’, μας είπε.
"Οι καθηγητές γνωρίζουν", λέει ο Κώστας, "αλλά εσένα τι σε νοιάζει ρε φίλε", ρώτησε… "Που θα ξέρει ο καθηγητής ότι στην έχει φτιάξει άλλος την εργασία";
Μπαίνοντας λοιπόν σε ένα από τα πολλά βιβλιοπωλεία που υπάρχουν δίπλα στα ΤΕΙ συναντήσαμε έναν κύριο γύρω στα 50 και του είπαμε ότι θέλουμε να ετοιμάσουμε την πτυχιακή μας εργασία.
Αμέσως σήκωσε το τηλέφωνο και μίλησε με κάποιον Βαγγέλη λέγοντας του την ημερομηνία που θέλουμε να παραλάβουμε την εργασία μας και βεβαίως τον ρώτησε και αν έχει χρόνο.
Ο Βαγγέλης ήταν διαθέσιμος. Εκλεισε το τηλέφωνο και μας είπε την τιμή : "Είναι 500 ευρώ, μου λές ονοματεπώνυμο, αριθμό μητρώου και το όνομα του καθηγητή σου. Μου δίνεις κάτι προκαταβολή και σε παίρνω τηλέφωνο εγώ για να έρθεις να παραλάβεις".
Μας έκανε εντύπωση που ζήτησε το όνομα του καθηγητή κι όταν ρωτήσαμε απάντησε: "Ο κάθε καθηγητής έχει τις ιδιαιτερότητές του", και απ' οτι φαίνεται το κύκλωμα τις γνωρίζει πολύ καλά.
Πηγή: www.newsit.gr
Κοινό μυστικό στους φοιτητές φαίνεται να είναι η ταρίφα που πληρώνει κάποιος για πτυχιακή αλλά
και προπτυχιακή εργασία στα ΤΕΙ Αθηνών.
Το Νewsit βρέθηκε εκεί, μίλησε με φοιτητές αλλά προσπάθησε να εντοπίσει και τους εγκεφάλους του κυκλώματος.
Εκτός από τα κοντινά βιβλιοπωλεία που αναλαμβάνουν με το αζημίωτο να ετοιμάσουν την προπτυχιακή εργασία ενός φοιτητή υπάρχει και κύκλωμα το οποίο λειτουργεί μέσω τηλεφωνημάτων που απαρτίζεται από φοιτητές μεταπτυχιακού.
Οπως λέει στο Νewsit η Ελένη Κ. φοιτήτρια στο 2ο έτος στο Τοπογραφικό.
‘’Η σχολή έχει πολλές εργασίες και κυρίως σχέδια που δεν το κατέχω. Αν πάω στο βιβλιoπωλείο θα μου πάρουν για μια απλή εργασία και όχι πτυχιακή 250 ευρώ αν θέλω να είναι εντελώς ατομική. Μπορούν να μου φτιάξουν και εργασία όχι ατομική αλλά που την μοιράζουν σε πολλούς με 150 ευρώ απλά εγώ θα πρέπει να την αλλάξω για να μην φανεί στον καθηγητή και το καταλάβει".
Αυτή είναι η μία πλευρά για τους φοιτητές που έχουν να διαθέσουν περισσότερα χρήματα. Υπάρχει όμως κι άλλη λύση. Μέσω γνωστών μπορείς να απευθυνθείς σε κάποιον φοιτητή που κάνει μεταπτυχιακό στην ίδια σχολή και να αναλάβει την εργασία.
"Επειδή δεν μπορώ να διαθέσω τόσα χρήματα που ζητούν τα βιβλιοπωλεία βρήκα μέσω μιας άλλης φοιτήτριας έναν από τους πολλούς που κάνουν μεταπτυχιακό στην σχολή μου και μου ετοιμάζει την εργασία με 50 ευρώ και είναι και ατομική ", λέει στο Νewsit η Ελένη.
Κάνοντας μια βόλτα από την πίσω πλευρά του κτηρίου συναντάμε τον Κώστα, φοιτητή γραφιστικής. Εδώ προσποιούμαστε ότι είμαστε τελειόφοιτοι και ψάχνουμε να βρούμε τρόπο να βρούμε μια πτυχιακή.
‘’Ο αδερφός μου καθάρισε με 5 κατοστάρικα την πτυχιακή του και ξέμπλεξε. Πήγαινε στο ……….βιβλιοπωλείο απέναντι, βρές τον Γιάννη και πες του ότι σε στέλνει ο Κώστας’’, μας είπε.
"Οι καθηγητές γνωρίζουν", λέει ο Κώστας, "αλλά εσένα τι σε νοιάζει ρε φίλε", ρώτησε… "Που θα ξέρει ο καθηγητής ότι στην έχει φτιάξει άλλος την εργασία";
Μπαίνοντας λοιπόν σε ένα από τα πολλά βιβλιοπωλεία που υπάρχουν δίπλα στα ΤΕΙ συναντήσαμε έναν κύριο γύρω στα 50 και του είπαμε ότι θέλουμε να ετοιμάσουμε την πτυχιακή μας εργασία.
Αμέσως σήκωσε το τηλέφωνο και μίλησε με κάποιον Βαγγέλη λέγοντας του την ημερομηνία που θέλουμε να παραλάβουμε την εργασία μας και βεβαίως τον ρώτησε και αν έχει χρόνο.
Ο Βαγγέλης ήταν διαθέσιμος. Εκλεισε το τηλέφωνο και μας είπε την τιμή : "Είναι 500 ευρώ, μου λές ονοματεπώνυμο, αριθμό μητρώου και το όνομα του καθηγητή σου. Μου δίνεις κάτι προκαταβολή και σε παίρνω τηλέφωνο εγώ για να έρθεις να παραλάβεις".
Μας έκανε εντύπωση που ζήτησε το όνομα του καθηγητή κι όταν ρωτήσαμε απάντησε: "Ο κάθε καθηγητής έχει τις ιδιαιτερότητές του", και απ' οτι φαίνεται το κύκλωμα τις γνωρίζει πολύ καλά.
Πηγή: www.newsit.gr
Πωλούνται πτυχιακές. Τιμή συζητήσιμη!
Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από στήλη της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ :
«Υπεύθυνη Διεκπεραίωση Εργασιών ΑΕΙ & ΤΕΙ. Πτυχιακές εργασίες: Μέγιστος χρόνος υλοποίησης: 3 μήνες. Μορφή παραδοτέου εγγράφου: ψηφιακή. Τύπος εργασίας: με ερωτηματολόγια. Κόστος (έως 70 σελίδες):
βιβλιογραφική 1.100 ευρώ. Με ερωτηματολόγιο: 1.300 ευρώ. Εργαστηριακή: 1.500 ευρώ. (...)».
Με αυτό τον τρόπο επιχειρεί να προσελκύσει φοιτητές μια από τις δεκάδες εταιρείες που λειτουργούν στο Διαδίκτυο και αναλαμβάνουν να συγγράψουν πανεπιστημιακές εργασίες. Πρόκειται για τη «βιομηχανία» εκπόνησης πτυχιακών εργασιών, ακόμη και διδακτορικών διατριβών, που ανθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Μπορεί πολλοί φοιτητές να ξενυχτούν, να ψάχνουν, να διαβάζουν και να καταβάλλουν μεγάλο κόπο για να ολοκληρώσουν μια εργασία τους, κάποιοι άλλοι όμως επιλέγουν άλλο τρόπο για να πάρουν το πτυχίο τους. Σημαντική προϋπόθεση, να έχουν χρήματα. Με ποσό περίπου όσο ένας ικανοποιητικός μηνιαίος μισθός, από 1.000 έως 1.500 ευρώ, μπορούν να αγοράσουν μια εργασία.
Αυτό που έχουν να κάνουν είναι να ενημερώσουν μια από τις πολλές εταιρείες για το είδος της εργασίας που είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν στο πανεπιστήμιο. Η εταιρεία τούς ενημερώνει πόσο θα κοστίσει η εκπόνηση της εργασίας και στη συνέχεια οι φοιτητές, χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου για την πτυχιακή τους εργασία, την παραδίδουν και... παίρνουν το πτυχίο τους.
Το εμπόριο πτυχιακών εργασιών καλά κρατεί και το φαινόμενο δεν είναι τωρινό. Αποτελεί εδώ και χρόνια κοινό μυστικό για φοιτητές και καθηγητές, τόσο στα ΑΕΙ όσο και στα ΤΕΙ. Το τελευταίο διάστημα όμως με τη βοήθεια του Διαδικτύου όλο και περισσότερες εταιρείες κάνουν την εμφάνισή τους αφού έχουν αντιληφθεί ότι η εκπόνηση εργασιών για όλες τις πανεπιστημιακές βαθμίδες αποδίδει γρήγορο και μεγάλο κέρδος. Και χάρη στο Ίντερνετ δεν χρειάζεται καν να εκτυπωθεί μια εργασία, αλλά απλώς να αποσταλεί ηλεκτρονικά στον επί πτυχίω φοιτητή. Επίσης σε αρκετές ιστοσελίδες δεν υπάρχουν σταθερά τηλέφωνα επικοινωνίας, παρά μόνο κινητά και e-mail, κάτι που είναι πιθανό να σημαίνει ότι πίσω από την ιστοσελίδα μπορεί να μην υπάρχει καν μια εταιρεία, αλλά ένας ιδιώτης που έχει στόχο να βγάλει εύκολα μαύρα χρήματα.
Ο ανταγωνισμός
Ο ανταγωνισμός των εταιρειών στην προσπάθειά τους να ψαρέψουν φοιτητές είναι μεγάλος, όπως αποδεικνύεται από μίνι έρευνα που έκαναν «ΤΑ ΝΕΑ». Για παράδειγμα, μια απ΄ αυτές σπεύδει να πληροφορήσει τους φοιτητές ότι η εργασία που θα εκπονήσει για λογαριασμό τους δεν θα είναι προϊόν αντιγραφής. «Σε καμία περίπτωση δεν γίνεται αντιγραφή άλλης ή παρεμφερούς συγγραφικής εργασίας». Άλλη υπερηφανεύεται για τις χαμηλές τιμές αλλά και για την ποιότητα των εργασιών: «Η τιμή μας είναι αρκετά χαμηλή σε κόστος, συγκρινόμενη με υπηρεσίες τέτοιου είδους που προσφέρουν άλλες ιστοσελίδες. Όλοι οι πελάτες μας έχουν μείνει απόλυτα ευχαριστημένοι. Εργασίες οι οποίες έμοιαζαν σχεδόν αδύνατο να υποβληθούν, παραδόθηκαν σε λογικά χρονικά πλαίσια, με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα».
Άγνωστος ο αριθμός
Άγνωστο είναι πόσοι φοιτητές κάθε χρόνο παραδίδουν στα πανεπιστήμια εργασίες που έχουν εκπονήσει άλλοι. Πάντως είναι βέβαιο ότι αυτή η πρακτική είναι αρκετά διαδεδομένη. Φοιτητές αναφέρουν στα «ΝΕΑ» ότι πολλές φορές οι εταιρείες αναζητούν τους φοιτητές και τους πλησιάζουν ακόμα και μέσα στα αμφιθέατρα. Χαρακτηριστικά, μια εταιρεία υποστηρίζει στο site της ότι από το 2001 οι συνεργάτες της έχουν εκπονήσει πάνω από 6.000 εργασίες όλων των μεγεθών για διάφορες ειδικότητες. Μάλιστα, η πλειονότητα τόσο των εταιρειών όσο και των ιδιωτών που αναλαμβάνουν την εκπόνηση εργασιών φροντίζουν στις ιστοσελίδες τους να έχουν αναλυτικές οδηγίες για το πώς πρέπει να γίνει η πληρωμή τους. Αρκετές από τις εταιρείες ζητούν από τους φοιτητές που έχουν παραγγείλει μια εργασία να προκαταβάλουν 20%- 30% του συνολικού ποσού και συνήθως η πληρωμή δεν γίνεται σε γραφείο. Ακολουθείται η... σίγουρη λύση της κατάθεσης των χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό.
ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΚΟΠΙΑΖΟΥΝ
Φοιτητές παίρνουν το πτυχίο τους χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου αφού μπορούν να αγοράσουν μια εργασία δίνοντας 1.000- 1.500 ευρώ
«Συλλέγουμε στοιχεία και θα πάρουμε μέτρα»
Η ΕΚΠΟΝΗΣΗ εργασιών για λογαριασμό φοιτητών έναντι υψηλού αντιτίμου απασχολεί έντονα και τους πανεπιστημιακούς.
«Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό θέμα. Δυναμιτίζει την όλη εκπαιδευτική διαδικασία. Εάν πραγματικά συμβαίνει αυτό- η εκπόνηση εργασιών από εταιρείες για φοιτητές-, τότε θέτει σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες εντός των ιδρυμάτων» λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού, καθηγητής κ. Νίκος Σταυρακάκης. Όπως προσθέτει, η Ομοσπονδία το παρακολουθεί εδώ και καιρό, συλλέγει στοιχεία και προτίθεται να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται σε μια ευνομούμενη πολιτεία.
Ως φαινόμενο που εντάσσεται στη γενικότερη πτώση των αξιών στην κοινωνία ερμηνεύει την εκπόνηση πτυχιακών ή διατριβών από εταιρείες για λογαριασμό φοιτητών η 4ετής φοιτήτρια στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθήνας Ελίζα Μαυρομανωλάκη. Η ίδια ποτέ δεν θα έκανε κάτι τέτοιο. Παραδέχεται ότι «πράγματι συμβαίνει αυτό το φαινόμενο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η γενική υποβάθμιση αξιών που συμβαίνει στην κοινωνία συμβαίνει και στα πανεπιστήμια. Όπως έχουν γίνει τα πράγματα και πλέον όλα στην κοινωνία εξαγοράζονται, ακόμη και οι αξίες, έτσι συμβαίνει και στο πανεπιστήμιο. Και μπορεί κανείς να εξαγοράσει μια εργασία».
Όμως το φαινόμενο συνδέεται και με άλλα πράγματα, προσθέτει. Όπως το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο έχει χάσει τον ρόλο του - «πλέον δεν δίνει γνώσεις αλλά πτυχία»ή ότι σε αρκετά πανεπιστημιακά τμήματα δεν διευκολύνεται η επικοινωνία των καθηγητών με τους φοιτητές και δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές. Και η κ. Μαυρομανωλάκη καταλήγει: «Ο φοιτητής πρέπει να σκεφτεί τι θέλει. Θέλει απλώς να πάρει ένα πτυχίο ή εντέλει να μάθει κάτι και να αποκτήσει γνώσεις;».
Και πώληση έτοιμων εργασιών
ΑΚΟΜΗ και έτοιμες εργασίες μπορεί να αποκτήσει κανείς από το Διαδίκτυο, αρκεί να καταβάλει το απαιτούμενο αντίτιμο. Μία από τις εταιρείες που προσφέρει έτοιμες εργασίες, στη σχετική αγγελία στο Ίντερνετ αναφέρει ότι «παρέχει έτοιμες πτυχιακές εργασίες, καθώς και ολοκληρωμένες υπηρεσίες σε φοιτητές ΑΕΙ- ΤΕΙ, ελληνόφωνων & αγγλόφωνων πανεπιστημίων, κολεγίων, προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών στην ελληνική και αγγλική γλώσσα».
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
«Υπεύθυνη Διεκπεραίωση Εργασιών ΑΕΙ & ΤΕΙ. Πτυχιακές εργασίες: Μέγιστος χρόνος υλοποίησης: 3 μήνες. Μορφή παραδοτέου εγγράφου: ψηφιακή. Τύπος εργασίας: με ερωτηματολόγια. Κόστος (έως 70 σελίδες):
βιβλιογραφική 1.100 ευρώ. Με ερωτηματολόγιο: 1.300 ευρώ. Εργαστηριακή: 1.500 ευρώ. (...)».
Με αυτό τον τρόπο επιχειρεί να προσελκύσει φοιτητές μια από τις δεκάδες εταιρείες που λειτουργούν στο Διαδίκτυο και αναλαμβάνουν να συγγράψουν πανεπιστημιακές εργασίες. Πρόκειται για τη «βιομηχανία» εκπόνησης πτυχιακών εργασιών, ακόμη και διδακτορικών διατριβών, που ανθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Μπορεί πολλοί φοιτητές να ξενυχτούν, να ψάχνουν, να διαβάζουν και να καταβάλλουν μεγάλο κόπο για να ολοκληρώσουν μια εργασία τους, κάποιοι άλλοι όμως επιλέγουν άλλο τρόπο για να πάρουν το πτυχίο τους. Σημαντική προϋπόθεση, να έχουν χρήματα. Με ποσό περίπου όσο ένας ικανοποιητικός μηνιαίος μισθός, από 1.000 έως 1.500 ευρώ, μπορούν να αγοράσουν μια εργασία.
Αυτό που έχουν να κάνουν είναι να ενημερώσουν μια από τις πολλές εταιρείες για το είδος της εργασίας που είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν στο πανεπιστήμιο. Η εταιρεία τούς ενημερώνει πόσο θα κοστίσει η εκπόνηση της εργασίας και στη συνέχεια οι φοιτητές, χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου για την πτυχιακή τους εργασία, την παραδίδουν και... παίρνουν το πτυχίο τους.
Το εμπόριο πτυχιακών εργασιών καλά κρατεί και το φαινόμενο δεν είναι τωρινό. Αποτελεί εδώ και χρόνια κοινό μυστικό για φοιτητές και καθηγητές, τόσο στα ΑΕΙ όσο και στα ΤΕΙ. Το τελευταίο διάστημα όμως με τη βοήθεια του Διαδικτύου όλο και περισσότερες εταιρείες κάνουν την εμφάνισή τους αφού έχουν αντιληφθεί ότι η εκπόνηση εργασιών για όλες τις πανεπιστημιακές βαθμίδες αποδίδει γρήγορο και μεγάλο κέρδος. Και χάρη στο Ίντερνετ δεν χρειάζεται καν να εκτυπωθεί μια εργασία, αλλά απλώς να αποσταλεί ηλεκτρονικά στον επί πτυχίω φοιτητή. Επίσης σε αρκετές ιστοσελίδες δεν υπάρχουν σταθερά τηλέφωνα επικοινωνίας, παρά μόνο κινητά και e-mail, κάτι που είναι πιθανό να σημαίνει ότι πίσω από την ιστοσελίδα μπορεί να μην υπάρχει καν μια εταιρεία, αλλά ένας ιδιώτης που έχει στόχο να βγάλει εύκολα μαύρα χρήματα.
Ο ανταγωνισμός
Ο ανταγωνισμός των εταιρειών στην προσπάθειά τους να ψαρέψουν φοιτητές είναι μεγάλος, όπως αποδεικνύεται από μίνι έρευνα που έκαναν «ΤΑ ΝΕΑ». Για παράδειγμα, μια απ΄ αυτές σπεύδει να πληροφορήσει τους φοιτητές ότι η εργασία που θα εκπονήσει για λογαριασμό τους δεν θα είναι προϊόν αντιγραφής. «Σε καμία περίπτωση δεν γίνεται αντιγραφή άλλης ή παρεμφερούς συγγραφικής εργασίας». Άλλη υπερηφανεύεται για τις χαμηλές τιμές αλλά και για την ποιότητα των εργασιών: «Η τιμή μας είναι αρκετά χαμηλή σε κόστος, συγκρινόμενη με υπηρεσίες τέτοιου είδους που προσφέρουν άλλες ιστοσελίδες. Όλοι οι πελάτες μας έχουν μείνει απόλυτα ευχαριστημένοι. Εργασίες οι οποίες έμοιαζαν σχεδόν αδύνατο να υποβληθούν, παραδόθηκαν σε λογικά χρονικά πλαίσια, με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα».
Άγνωστος ο αριθμός
Άγνωστο είναι πόσοι φοιτητές κάθε χρόνο παραδίδουν στα πανεπιστήμια εργασίες που έχουν εκπονήσει άλλοι. Πάντως είναι βέβαιο ότι αυτή η πρακτική είναι αρκετά διαδεδομένη. Φοιτητές αναφέρουν στα «ΝΕΑ» ότι πολλές φορές οι εταιρείες αναζητούν τους φοιτητές και τους πλησιάζουν ακόμα και μέσα στα αμφιθέατρα. Χαρακτηριστικά, μια εταιρεία υποστηρίζει στο site της ότι από το 2001 οι συνεργάτες της έχουν εκπονήσει πάνω από 6.000 εργασίες όλων των μεγεθών για διάφορες ειδικότητες. Μάλιστα, η πλειονότητα τόσο των εταιρειών όσο και των ιδιωτών που αναλαμβάνουν την εκπόνηση εργασιών φροντίζουν στις ιστοσελίδες τους να έχουν αναλυτικές οδηγίες για το πώς πρέπει να γίνει η πληρωμή τους. Αρκετές από τις εταιρείες ζητούν από τους φοιτητές που έχουν παραγγείλει μια εργασία να προκαταβάλουν 20%- 30% του συνολικού ποσού και συνήθως η πληρωμή δεν γίνεται σε γραφείο. Ακολουθείται η... σίγουρη λύση της κατάθεσης των χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό.
ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΚΟΠΙΑΖΟΥΝ
Φοιτητές παίρνουν το πτυχίο τους χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου αφού μπορούν να αγοράσουν μια εργασία δίνοντας 1.000- 1.500 ευρώ
«Συλλέγουμε στοιχεία και θα πάρουμε μέτρα»
Η ΕΚΠΟΝΗΣΗ εργασιών για λογαριασμό φοιτητών έναντι υψηλού αντιτίμου απασχολεί έντονα και τους πανεπιστημιακούς.
«Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό θέμα. Δυναμιτίζει την όλη εκπαιδευτική διαδικασία. Εάν πραγματικά συμβαίνει αυτό- η εκπόνηση εργασιών από εταιρείες για φοιτητές-, τότε θέτει σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες εντός των ιδρυμάτων» λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού, καθηγητής κ. Νίκος Σταυρακάκης. Όπως προσθέτει, η Ομοσπονδία το παρακολουθεί εδώ και καιρό, συλλέγει στοιχεία και προτίθεται να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται σε μια ευνομούμενη πολιτεία.
Ως φαινόμενο που εντάσσεται στη γενικότερη πτώση των αξιών στην κοινωνία ερμηνεύει την εκπόνηση πτυχιακών ή διατριβών από εταιρείες για λογαριασμό φοιτητών η 4ετής φοιτήτρια στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθήνας Ελίζα Μαυρομανωλάκη. Η ίδια ποτέ δεν θα έκανε κάτι τέτοιο. Παραδέχεται ότι «πράγματι συμβαίνει αυτό το φαινόμενο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η γενική υποβάθμιση αξιών που συμβαίνει στην κοινωνία συμβαίνει και στα πανεπιστήμια. Όπως έχουν γίνει τα πράγματα και πλέον όλα στην κοινωνία εξαγοράζονται, ακόμη και οι αξίες, έτσι συμβαίνει και στο πανεπιστήμιο. Και μπορεί κανείς να εξαγοράσει μια εργασία».
Όμως το φαινόμενο συνδέεται και με άλλα πράγματα, προσθέτει. Όπως το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο έχει χάσει τον ρόλο του - «πλέον δεν δίνει γνώσεις αλλά πτυχία»ή ότι σε αρκετά πανεπιστημιακά τμήματα δεν διευκολύνεται η επικοινωνία των καθηγητών με τους φοιτητές και δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές. Και η κ. Μαυρομανωλάκη καταλήγει: «Ο φοιτητής πρέπει να σκεφτεί τι θέλει. Θέλει απλώς να πάρει ένα πτυχίο ή εντέλει να μάθει κάτι και να αποκτήσει γνώσεις;».
Και πώληση έτοιμων εργασιών
ΑΚΟΜΗ και έτοιμες εργασίες μπορεί να αποκτήσει κανείς από το Διαδίκτυο, αρκεί να καταβάλει το απαιτούμενο αντίτιμο. Μία από τις εταιρείες που προσφέρει έτοιμες εργασίες, στη σχετική αγγελία στο Ίντερνετ αναφέρει ότι «παρέχει έτοιμες πτυχιακές εργασίες, καθώς και ολοκληρωμένες υπηρεσίες σε φοιτητές ΑΕΙ- ΤΕΙ, ελληνόφωνων & αγγλόφωνων πανεπιστημίων, κολεγίων, προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών στην ελληνική και αγγλική γλώσσα».
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
Γελοία χώρα...
Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από στήλη της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ :
Γελοία χώρα...
...
Επανέρχομαι στο ζήτημα της δήθεν Ανωτάτης Παιδείας, διότι πληροφορούμαι ότι το υπουργείο Παιδείας διεξάγει έρευνα, σχετικά με τη λειτουργία γραφείων, τα οποία αναλαμβάνουν επ’ αμοιβή την συγγραφή πτυχιακών εργασιών κάθε επιπέδου - και μάλιστα διαφημίζουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Οσο και αν ακούγεται παράδοξο, σας πληροφορώ ότι από την εν λόγω έρευνα -που, ασφαλώς, διεξάγεται με σκοπό να απαγορευθεί η λειτουργία των γραφείων αυτών- διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει νόμος ο οποίος να απαγορεύει τη λειτουργία τους! Και αφού δεν υπάρχει ο σχετικός νόμος, πώς να ζητήσει το υπουργείο από την εισαγγελία να επιληφθεί;
Θα αναρωτηθείτε (και με το δίκιο σας) αν είναι ποτέ δυνατόν να χρειάζεται νόμος για την απαγόρευση μιας τέτοιας, προδήλως ανήθικης, δραστηριότητας, η οποία μάλιστα υφίσταται οργανωμένη σε επαγγελματική βάση. Δεν θα έφτανε η απλή διαπίστωση του αίσχους, ώστε αυτό να εξαλειφθεί υπό τη γενική κατακραυγή; Για να το θέσω διαφορετικά, θα χρειαζόμασταν (και μάλιστα εδώ, στην πατρίδα του ολυμπιακού ιδεώδους...) νόμο ο οποίος να απαγορεύει, λ.χ., την εκ των προτέρων συμφωνία του αποτελέσματος των αθλητικών αγώνων;
Φοβάμαι ότι, ναι, θα χρειαζόμασταν ένα τέτοιο νόμο. Διότι, σας θυμίζω, ότι εδώ είναι η χώρα, όπου, τον Αύγουστο του 2004, οι κατευθείαν απόγονοι του Περικλέους (έτσι νομίζουν...) κραύγαζαν κατά χιλιάδες στο Ολυμπιακό Στάδιο το όνομα του Κεντέρη, παρότι είναι αμφίβολο αν υπήρχε ανάμεσά τους έστω και ένας που να είχε πιστέψει την παιδαριώδη δικαιολογία (είχε πάει βόλτα με τη μηχανή του, έπεσε και έπαθε «βαβά» του...) με την οποία ο «αθλητής» απέφευγε τον έλεγχο αντιντόπινγκ.
Η εξαπάτηση έγινε ανεκτή, χωρίς καμία κύρωση· και το «καλό παράδειγμα» έδωσε πρώτη η πολιτεία. Ο Στρατός, που περιέλαβε τους κυρίους και τις κυρίες της συνομοταξίας αυτής στις τάξεις των αξιωματικών, δεν τους απομάκρυνε. Εσείς και εγώ -μολονότι αμφίβολο αν θα πάρουμε σύνταξη και τι σύνταξη θα πάρουμε- θα πληρώνουμε τη δική τους. Επομένως, γιατί να μας ενοχλεί η λειτουργία γραφείων που αναλαμβάνουν, έναντι αδράς αμοιβής, ως και τη συγγραφή διδακτορικών; Γιατί να μας σοκάρει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτά στεγάζονται σε χώρους απέναντι από πανεπιστημιακά κτίρια;
...
Του Στέφανου Κασιμάτη / kassimatis@kathimerini.gr
Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_04/02/2010_389462
Γελοία χώρα...
...
Επανέρχομαι στο ζήτημα της δήθεν Ανωτάτης Παιδείας, διότι πληροφορούμαι ότι το υπουργείο Παιδείας διεξάγει έρευνα, σχετικά με τη λειτουργία γραφείων, τα οποία αναλαμβάνουν επ’ αμοιβή την συγγραφή πτυχιακών εργασιών κάθε επιπέδου - και μάλιστα διαφημίζουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Οσο και αν ακούγεται παράδοξο, σας πληροφορώ ότι από την εν λόγω έρευνα -που, ασφαλώς, διεξάγεται με σκοπό να απαγορευθεί η λειτουργία των γραφείων αυτών- διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει νόμος ο οποίος να απαγορεύει τη λειτουργία τους! Και αφού δεν υπάρχει ο σχετικός νόμος, πώς να ζητήσει το υπουργείο από την εισαγγελία να επιληφθεί;
Θα αναρωτηθείτε (και με το δίκιο σας) αν είναι ποτέ δυνατόν να χρειάζεται νόμος για την απαγόρευση μιας τέτοιας, προδήλως ανήθικης, δραστηριότητας, η οποία μάλιστα υφίσταται οργανωμένη σε επαγγελματική βάση. Δεν θα έφτανε η απλή διαπίστωση του αίσχους, ώστε αυτό να εξαλειφθεί υπό τη γενική κατακραυγή; Για να το θέσω διαφορετικά, θα χρειαζόμασταν (και μάλιστα εδώ, στην πατρίδα του ολυμπιακού ιδεώδους...) νόμο ο οποίος να απαγορεύει, λ.χ., την εκ των προτέρων συμφωνία του αποτελέσματος των αθλητικών αγώνων;
Φοβάμαι ότι, ναι, θα χρειαζόμασταν ένα τέτοιο νόμο. Διότι, σας θυμίζω, ότι εδώ είναι η χώρα, όπου, τον Αύγουστο του 2004, οι κατευθείαν απόγονοι του Περικλέους (έτσι νομίζουν...) κραύγαζαν κατά χιλιάδες στο Ολυμπιακό Στάδιο το όνομα του Κεντέρη, παρότι είναι αμφίβολο αν υπήρχε ανάμεσά τους έστω και ένας που να είχε πιστέψει την παιδαριώδη δικαιολογία (είχε πάει βόλτα με τη μηχανή του, έπεσε και έπαθε «βαβά» του...) με την οποία ο «αθλητής» απέφευγε τον έλεγχο αντιντόπινγκ.
Η εξαπάτηση έγινε ανεκτή, χωρίς καμία κύρωση· και το «καλό παράδειγμα» έδωσε πρώτη η πολιτεία. Ο Στρατός, που περιέλαβε τους κυρίους και τις κυρίες της συνομοταξίας αυτής στις τάξεις των αξιωματικών, δεν τους απομάκρυνε. Εσείς και εγώ -μολονότι αμφίβολο αν θα πάρουμε σύνταξη και τι σύνταξη θα πάρουμε- θα πληρώνουμε τη δική τους. Επομένως, γιατί να μας ενοχλεί η λειτουργία γραφείων που αναλαμβάνουν, έναντι αδράς αμοιβής, ως και τη συγγραφή διδακτορικών; Γιατί να μας σοκάρει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτά στεγάζονται σε χώρους απέναντι από πανεπιστημιακά κτίρια;
...
Του Στέφανου Κασιμάτη / kassimatis@kathimerini.gr
Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_04/02/2010_389462
Subscribe to:
Comments (Atom)
