Βαρέθηκα, να ζώ σε μια χώρα οπου περιμένω η διάθεση μου να φτιαχτεί απο τον ήλιο, το καλό κρασί, την παραλία, την καλή παρέα. Τέλος. Στα 22 μου, απαιτώ παραπάνω.
Σκατά στην χώρα που επιτρέπει στον καθένα να κάνει ότι του γουστάρει χωρίς να έχει να απαντήσει σε κανέναν. Αδειάσαν τα ταμεία, τα φάγαν τα γατόνια, και τώρα? Σιγα, μια χαρα την περνάνε και τώρα στην "κρίση" λίγο ο "φόρος" σε εκείνον που δεν έχει τι να δώσει (και που δεν θα πάρει και τίποτα), "λιγο" και το "δανειάκι", τη σκαπουλάρει η Ελλαδίτσα μας, μαζί και οι κανακάρηδες που την φτάσαν στο χείλος του γκρεμού.
Βαρέθηκα να φοιτώ σε μια σχολή που χαρακτηρίζεται απο αναρχία, οπου ο καθείς κανει του κεφαλιού του χωρίς να δίνει απάντηση πουθενά, με το έτσι θέλω. Βαρέθηκα τη μιζέρια, την ασυνέπεια, τον ωχαδερφισμό.
Β
Α
Ρ
Ε
Θ
Η
Κ
Α
ΣΚΑΤΑ σε όσους επιμένουν να μας βυθίζουν στα σκατά. Να φύγουν ΑΥΤΟΙ να παν αλλού !!!!
Thursday, April 22, 2010
Monday, March 15, 2010
Wednesday, February 17, 2010
Ασυνέπεια
Μου τη δίνει, να πηγαίνω σε μάθημα και ο καθηγητής να αγνοείται. Κάποτε πήγαινα στο αμφιθέατρο αρχή εξαμήνου και ήταν ο καθηγητής και ένας δύο φοιτητές. 'Οσο μεγαλώνω και πλησιάζω το πτυχίο, τα αμφιθέατρα γεμιζουν με φοιτητές και χάνουμε τους καθηγητές. Αυτό πώς εξηγείται;
Αυτή η τάση χαλάρωσης του ελληνικού πανεπιστημίου, έχει διυσδύσει παντού. Εμ οι καθηγητές κατηγορούν τους φοιτητές οτι είναι "φραπεδάδες", αλλά λέει όπως και το ρητό όσοι μένουν σε γυάλινα σπίτια να μην πετάνε πέτρες.
Ζητάνε συνέπεια από φοιτητές οταν οι ίδιοι είναι ασυνεπείς. Ασυνεπείς, γιατί βαριούνται; Γιατί το καθηγητιλίκι τους δίνει το αλάνθαστο; Γιατί μπορούν; Γιατί τους αφήνει το κράτος; Γιατί το κράτος δεν τους δίνει λόγο να είναι πιό συνεπείς; Γιατί δεν έχουν τους πόρους που χρειάζονται;
Μου τη δίνει ακόμα πιο πολύ να πηγαίνω σε μάθημα, και εκείνο μόνο μάθημα να μην είναι. Ένας απολιθωμένος καθηγητής που ζωγραφίζει σε τυχαία σημεία του πίνακα ορνιθοσκαλίσματα, και ανα 5-10 λεπτα κάνει αναπολίσεις για το όταν σπούδαζε εκείνος, για το γιό του, για το τι έτρωγε φοιτητής... Όταν θυμάται οτι κάνει μάθημα, να μήν αρθρώνει μια ολόκληρη πρόταση που να έχει νόημα. Και φυσικά, μετα απο τα πρώτα 2 μαθήματα, η αίθουσα να αποτελείται απο εκείνον, και κάτι φοιτητές που είχαν κενό στο πρόγραμμά τους και έψαχναν κάπου να πάρουν έναν υπνάκο.
Όποιοι και αν είναι οι λόγοι, εξακολουθεί να μου τη δίνει η ασυνέπεια. όποιος και αν φταίει καθε φορά. Όταν απαιτείται συνέπεια και απόδωση από εμένα, θέλω αυτός που την απαιτεί να δίνει το αντίστοιχο.
Να φύγουν επιτέλους απο τα Πανεπιστήμια οι καθηγητές γλάστρες, και στους υπόλοιπους να δωθεί ένας μισθός της προκοπής, για να μην είναι καθαρά θέμα φιλότιμου το ποιός κάνει τη δουλειά του η όχι.
Αυτή η τάση χαλάρωσης του ελληνικού πανεπιστημίου, έχει διυσδύσει παντού. Εμ οι καθηγητές κατηγορούν τους φοιτητές οτι είναι "φραπεδάδες", αλλά λέει όπως και το ρητό όσοι μένουν σε γυάλινα σπίτια να μην πετάνε πέτρες.
Ζητάνε συνέπεια από φοιτητές οταν οι ίδιοι είναι ασυνεπείς. Ασυνεπείς, γιατί βαριούνται; Γιατί το καθηγητιλίκι τους δίνει το αλάνθαστο; Γιατί μπορούν; Γιατί τους αφήνει το κράτος; Γιατί το κράτος δεν τους δίνει λόγο να είναι πιό συνεπείς; Γιατί δεν έχουν τους πόρους που χρειάζονται;
Μου τη δίνει ακόμα πιο πολύ να πηγαίνω σε μάθημα, και εκείνο μόνο μάθημα να μην είναι. Ένας απολιθωμένος καθηγητής που ζωγραφίζει σε τυχαία σημεία του πίνακα ορνιθοσκαλίσματα, και ανα 5-10 λεπτα κάνει αναπολίσεις για το όταν σπούδαζε εκείνος, για το γιό του, για το τι έτρωγε φοιτητής... Όταν θυμάται οτι κάνει μάθημα, να μήν αρθρώνει μια ολόκληρη πρόταση που να έχει νόημα. Και φυσικά, μετα απο τα πρώτα 2 μαθήματα, η αίθουσα να αποτελείται απο εκείνον, και κάτι φοιτητές που είχαν κενό στο πρόγραμμά τους και έψαχναν κάπου να πάρουν έναν υπνάκο.
Όποιοι και αν είναι οι λόγοι, εξακολουθεί να μου τη δίνει η ασυνέπεια. όποιος και αν φταίει καθε φορά. Όταν απαιτείται συνέπεια και απόδωση από εμένα, θέλω αυτός που την απαιτεί να δίνει το αντίστοιχο.
Να φύγουν επιτέλους απο τα Πανεπιστήμια οι καθηγητές γλάστρες, και στους υπόλοιπους να δωθεί ένας μισθός της προκοπής, για να μην είναι καθαρά θέμα φιλότιμου το ποιός κάνει τη δουλειά του η όχι.
Friday, February 5, 2010
Γιατί απλά μπορούν..
Με αφορμή τα 3 προηγούμενα άρθρα αφιέρωσα λιγάκι παραπάνω χρόνο στο ψάξιμο. Παραθέτω τι βρήκα, και σταματώ το surfing πριν πιστώ ολοκληρωτικά οτι πρέπει να ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα. Το "ευ αγωνίζεσθαι" έχει καταλήξει απότι φαίνεται εδώ και καιρό στην χωματερή.
ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΠΡΟΛΑΒΕ ΠΑΙΔΙΑ!
ο "doctorakos" εδώ δηλώνει με καμάρι οτι είναι καθηγητής - ερευνητής. ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ!
+-+%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1+-+%CE%94%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+-+%CE%99%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1+%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1.png)
Τούτος εδώ το σκατό μου να φάει και να του κάτσει κιόλας:
Είχα βρεί άλλες τόσες. Αλλά επειδή μου έχει ανέβει ήδη το αίμα στο κεφάλι και επειδή πρέπει να διαβάσω για την δική μου εξεταστική, όσοι θέλουν ας το ψάξουν μόνοι τους.
ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΠΡΟΛΑΒΕ ΠΑΙΔΙΑ!
ο "doctorakos" εδώ δηλώνει με καμάρι οτι είναι καθηγητής - ερευνητής. ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ!
+-+%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1+-+%CE%94%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+-+%CE%99%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1+%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1.png)
Τούτος εδώ το σκατό μου να φάει και να του κάτσει κιόλας:
Είχα βρεί άλλες τόσες. Αλλά επειδή μου έχει ανέβει ήδη το αίμα στο κεφάλι και επειδή πρέπει να διαβάσω για την δική μου εξεταστική, όσοι θέλουν ας το ψάξουν μόνοι τους.
Κύκλωμα πώλησης πτυχιακών στα ΤΕΙ Αθηνών
Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από στήλη της εφημερίδας newsit:
Κοινό μυστικό στους φοιτητές φαίνεται να είναι η ταρίφα που πληρώνει κάποιος για πτυχιακή αλλά
και προπτυχιακή εργασία στα ΤΕΙ Αθηνών.
Το Νewsit βρέθηκε εκεί, μίλησε με φοιτητές αλλά προσπάθησε να εντοπίσει και τους εγκεφάλους του κυκλώματος.
Εκτός από τα κοντινά βιβλιοπωλεία που αναλαμβάνουν με το αζημίωτο να ετοιμάσουν την προπτυχιακή εργασία ενός φοιτητή υπάρχει και κύκλωμα το οποίο λειτουργεί μέσω τηλεφωνημάτων που απαρτίζεται από φοιτητές μεταπτυχιακού.
Οπως λέει στο Νewsit η Ελένη Κ. φοιτήτρια στο 2ο έτος στο Τοπογραφικό.
‘’Η σχολή έχει πολλές εργασίες και κυρίως σχέδια που δεν το κατέχω. Αν πάω στο βιβλιoπωλείο θα μου πάρουν για μια απλή εργασία και όχι πτυχιακή 250 ευρώ αν θέλω να είναι εντελώς ατομική. Μπορούν να μου φτιάξουν και εργασία όχι ατομική αλλά που την μοιράζουν σε πολλούς με 150 ευρώ απλά εγώ θα πρέπει να την αλλάξω για να μην φανεί στον καθηγητή και το καταλάβει".
Αυτή είναι η μία πλευρά για τους φοιτητές που έχουν να διαθέσουν περισσότερα χρήματα. Υπάρχει όμως κι άλλη λύση. Μέσω γνωστών μπορείς να απευθυνθείς σε κάποιον φοιτητή που κάνει μεταπτυχιακό στην ίδια σχολή και να αναλάβει την εργασία.
"Επειδή δεν μπορώ να διαθέσω τόσα χρήματα που ζητούν τα βιβλιοπωλεία βρήκα μέσω μιας άλλης φοιτήτριας έναν από τους πολλούς που κάνουν μεταπτυχιακό στην σχολή μου και μου ετοιμάζει την εργασία με 50 ευρώ και είναι και ατομική ", λέει στο Νewsit η Ελένη.
Κάνοντας μια βόλτα από την πίσω πλευρά του κτηρίου συναντάμε τον Κώστα, φοιτητή γραφιστικής. Εδώ προσποιούμαστε ότι είμαστε τελειόφοιτοι και ψάχνουμε να βρούμε τρόπο να βρούμε μια πτυχιακή.
‘’Ο αδερφός μου καθάρισε με 5 κατοστάρικα την πτυχιακή του και ξέμπλεξε. Πήγαινε στο ……….βιβλιοπωλείο απέναντι, βρές τον Γιάννη και πες του ότι σε στέλνει ο Κώστας’’, μας είπε.
"Οι καθηγητές γνωρίζουν", λέει ο Κώστας, "αλλά εσένα τι σε νοιάζει ρε φίλε", ρώτησε… "Που θα ξέρει ο καθηγητής ότι στην έχει φτιάξει άλλος την εργασία";
Μπαίνοντας λοιπόν σε ένα από τα πολλά βιβλιοπωλεία που υπάρχουν δίπλα στα ΤΕΙ συναντήσαμε έναν κύριο γύρω στα 50 και του είπαμε ότι θέλουμε να ετοιμάσουμε την πτυχιακή μας εργασία.
Αμέσως σήκωσε το τηλέφωνο και μίλησε με κάποιον Βαγγέλη λέγοντας του την ημερομηνία που θέλουμε να παραλάβουμε την εργασία μας και βεβαίως τον ρώτησε και αν έχει χρόνο.
Ο Βαγγέλης ήταν διαθέσιμος. Εκλεισε το τηλέφωνο και μας είπε την τιμή : "Είναι 500 ευρώ, μου λές ονοματεπώνυμο, αριθμό μητρώου και το όνομα του καθηγητή σου. Μου δίνεις κάτι προκαταβολή και σε παίρνω τηλέφωνο εγώ για να έρθεις να παραλάβεις".
Μας έκανε εντύπωση που ζήτησε το όνομα του καθηγητή κι όταν ρωτήσαμε απάντησε: "Ο κάθε καθηγητής έχει τις ιδιαιτερότητές του", και απ' οτι φαίνεται το κύκλωμα τις γνωρίζει πολύ καλά.
Πηγή: www.newsit.gr
Κοινό μυστικό στους φοιτητές φαίνεται να είναι η ταρίφα που πληρώνει κάποιος για πτυχιακή αλλά
και προπτυχιακή εργασία στα ΤΕΙ Αθηνών.
Το Νewsit βρέθηκε εκεί, μίλησε με φοιτητές αλλά προσπάθησε να εντοπίσει και τους εγκεφάλους του κυκλώματος.
Εκτός από τα κοντινά βιβλιοπωλεία που αναλαμβάνουν με το αζημίωτο να ετοιμάσουν την προπτυχιακή εργασία ενός φοιτητή υπάρχει και κύκλωμα το οποίο λειτουργεί μέσω τηλεφωνημάτων που απαρτίζεται από φοιτητές μεταπτυχιακού.
Οπως λέει στο Νewsit η Ελένη Κ. φοιτήτρια στο 2ο έτος στο Τοπογραφικό.
‘’Η σχολή έχει πολλές εργασίες και κυρίως σχέδια που δεν το κατέχω. Αν πάω στο βιβλιoπωλείο θα μου πάρουν για μια απλή εργασία και όχι πτυχιακή 250 ευρώ αν θέλω να είναι εντελώς ατομική. Μπορούν να μου φτιάξουν και εργασία όχι ατομική αλλά που την μοιράζουν σε πολλούς με 150 ευρώ απλά εγώ θα πρέπει να την αλλάξω για να μην φανεί στον καθηγητή και το καταλάβει".
Αυτή είναι η μία πλευρά για τους φοιτητές που έχουν να διαθέσουν περισσότερα χρήματα. Υπάρχει όμως κι άλλη λύση. Μέσω γνωστών μπορείς να απευθυνθείς σε κάποιον φοιτητή που κάνει μεταπτυχιακό στην ίδια σχολή και να αναλάβει την εργασία.
"Επειδή δεν μπορώ να διαθέσω τόσα χρήματα που ζητούν τα βιβλιοπωλεία βρήκα μέσω μιας άλλης φοιτήτριας έναν από τους πολλούς που κάνουν μεταπτυχιακό στην σχολή μου και μου ετοιμάζει την εργασία με 50 ευρώ και είναι και ατομική ", λέει στο Νewsit η Ελένη.
Κάνοντας μια βόλτα από την πίσω πλευρά του κτηρίου συναντάμε τον Κώστα, φοιτητή γραφιστικής. Εδώ προσποιούμαστε ότι είμαστε τελειόφοιτοι και ψάχνουμε να βρούμε τρόπο να βρούμε μια πτυχιακή.
‘’Ο αδερφός μου καθάρισε με 5 κατοστάρικα την πτυχιακή του και ξέμπλεξε. Πήγαινε στο ……….βιβλιοπωλείο απέναντι, βρές τον Γιάννη και πες του ότι σε στέλνει ο Κώστας’’, μας είπε.
"Οι καθηγητές γνωρίζουν", λέει ο Κώστας, "αλλά εσένα τι σε νοιάζει ρε φίλε", ρώτησε… "Που θα ξέρει ο καθηγητής ότι στην έχει φτιάξει άλλος την εργασία";
Μπαίνοντας λοιπόν σε ένα από τα πολλά βιβλιοπωλεία που υπάρχουν δίπλα στα ΤΕΙ συναντήσαμε έναν κύριο γύρω στα 50 και του είπαμε ότι θέλουμε να ετοιμάσουμε την πτυχιακή μας εργασία.
Αμέσως σήκωσε το τηλέφωνο και μίλησε με κάποιον Βαγγέλη λέγοντας του την ημερομηνία που θέλουμε να παραλάβουμε την εργασία μας και βεβαίως τον ρώτησε και αν έχει χρόνο.
Ο Βαγγέλης ήταν διαθέσιμος. Εκλεισε το τηλέφωνο και μας είπε την τιμή : "Είναι 500 ευρώ, μου λές ονοματεπώνυμο, αριθμό μητρώου και το όνομα του καθηγητή σου. Μου δίνεις κάτι προκαταβολή και σε παίρνω τηλέφωνο εγώ για να έρθεις να παραλάβεις".
Μας έκανε εντύπωση που ζήτησε το όνομα του καθηγητή κι όταν ρωτήσαμε απάντησε: "Ο κάθε καθηγητής έχει τις ιδιαιτερότητές του", και απ' οτι φαίνεται το κύκλωμα τις γνωρίζει πολύ καλά.
Πηγή: www.newsit.gr
Πωλούνται πτυχιακές. Τιμή συζητήσιμη!
Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από στήλη της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ :
«Υπεύθυνη Διεκπεραίωση Εργασιών ΑΕΙ & ΤΕΙ. Πτυχιακές εργασίες: Μέγιστος χρόνος υλοποίησης: 3 μήνες. Μορφή παραδοτέου εγγράφου: ψηφιακή. Τύπος εργασίας: με ερωτηματολόγια. Κόστος (έως 70 σελίδες):
βιβλιογραφική 1.100 ευρώ. Με ερωτηματολόγιο: 1.300 ευρώ. Εργαστηριακή: 1.500 ευρώ. (...)».
Με αυτό τον τρόπο επιχειρεί να προσελκύσει φοιτητές μια από τις δεκάδες εταιρείες που λειτουργούν στο Διαδίκτυο και αναλαμβάνουν να συγγράψουν πανεπιστημιακές εργασίες. Πρόκειται για τη «βιομηχανία» εκπόνησης πτυχιακών εργασιών, ακόμη και διδακτορικών διατριβών, που ανθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Μπορεί πολλοί φοιτητές να ξενυχτούν, να ψάχνουν, να διαβάζουν και να καταβάλλουν μεγάλο κόπο για να ολοκληρώσουν μια εργασία τους, κάποιοι άλλοι όμως επιλέγουν άλλο τρόπο για να πάρουν το πτυχίο τους. Σημαντική προϋπόθεση, να έχουν χρήματα. Με ποσό περίπου όσο ένας ικανοποιητικός μηνιαίος μισθός, από 1.000 έως 1.500 ευρώ, μπορούν να αγοράσουν μια εργασία.
Αυτό που έχουν να κάνουν είναι να ενημερώσουν μια από τις πολλές εταιρείες για το είδος της εργασίας που είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν στο πανεπιστήμιο. Η εταιρεία τούς ενημερώνει πόσο θα κοστίσει η εκπόνηση της εργασίας και στη συνέχεια οι φοιτητές, χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου για την πτυχιακή τους εργασία, την παραδίδουν και... παίρνουν το πτυχίο τους.
Το εμπόριο πτυχιακών εργασιών καλά κρατεί και το φαινόμενο δεν είναι τωρινό. Αποτελεί εδώ και χρόνια κοινό μυστικό για φοιτητές και καθηγητές, τόσο στα ΑΕΙ όσο και στα ΤΕΙ. Το τελευταίο διάστημα όμως με τη βοήθεια του Διαδικτύου όλο και περισσότερες εταιρείες κάνουν την εμφάνισή τους αφού έχουν αντιληφθεί ότι η εκπόνηση εργασιών για όλες τις πανεπιστημιακές βαθμίδες αποδίδει γρήγορο και μεγάλο κέρδος. Και χάρη στο Ίντερνετ δεν χρειάζεται καν να εκτυπωθεί μια εργασία, αλλά απλώς να αποσταλεί ηλεκτρονικά στον επί πτυχίω φοιτητή. Επίσης σε αρκετές ιστοσελίδες δεν υπάρχουν σταθερά τηλέφωνα επικοινωνίας, παρά μόνο κινητά και e-mail, κάτι που είναι πιθανό να σημαίνει ότι πίσω από την ιστοσελίδα μπορεί να μην υπάρχει καν μια εταιρεία, αλλά ένας ιδιώτης που έχει στόχο να βγάλει εύκολα μαύρα χρήματα.
Ο ανταγωνισμός
Ο ανταγωνισμός των εταιρειών στην προσπάθειά τους να ψαρέψουν φοιτητές είναι μεγάλος, όπως αποδεικνύεται από μίνι έρευνα που έκαναν «ΤΑ ΝΕΑ». Για παράδειγμα, μια απ΄ αυτές σπεύδει να πληροφορήσει τους φοιτητές ότι η εργασία που θα εκπονήσει για λογαριασμό τους δεν θα είναι προϊόν αντιγραφής. «Σε καμία περίπτωση δεν γίνεται αντιγραφή άλλης ή παρεμφερούς συγγραφικής εργασίας». Άλλη υπερηφανεύεται για τις χαμηλές τιμές αλλά και για την ποιότητα των εργασιών: «Η τιμή μας είναι αρκετά χαμηλή σε κόστος, συγκρινόμενη με υπηρεσίες τέτοιου είδους που προσφέρουν άλλες ιστοσελίδες. Όλοι οι πελάτες μας έχουν μείνει απόλυτα ευχαριστημένοι. Εργασίες οι οποίες έμοιαζαν σχεδόν αδύνατο να υποβληθούν, παραδόθηκαν σε λογικά χρονικά πλαίσια, με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα».
Άγνωστος ο αριθμός
Άγνωστο είναι πόσοι φοιτητές κάθε χρόνο παραδίδουν στα πανεπιστήμια εργασίες που έχουν εκπονήσει άλλοι. Πάντως είναι βέβαιο ότι αυτή η πρακτική είναι αρκετά διαδεδομένη. Φοιτητές αναφέρουν στα «ΝΕΑ» ότι πολλές φορές οι εταιρείες αναζητούν τους φοιτητές και τους πλησιάζουν ακόμα και μέσα στα αμφιθέατρα. Χαρακτηριστικά, μια εταιρεία υποστηρίζει στο site της ότι από το 2001 οι συνεργάτες της έχουν εκπονήσει πάνω από 6.000 εργασίες όλων των μεγεθών για διάφορες ειδικότητες. Μάλιστα, η πλειονότητα τόσο των εταιρειών όσο και των ιδιωτών που αναλαμβάνουν την εκπόνηση εργασιών φροντίζουν στις ιστοσελίδες τους να έχουν αναλυτικές οδηγίες για το πώς πρέπει να γίνει η πληρωμή τους. Αρκετές από τις εταιρείες ζητούν από τους φοιτητές που έχουν παραγγείλει μια εργασία να προκαταβάλουν 20%- 30% του συνολικού ποσού και συνήθως η πληρωμή δεν γίνεται σε γραφείο. Ακολουθείται η... σίγουρη λύση της κατάθεσης των χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό.
ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΚΟΠΙΑΖΟΥΝ
Φοιτητές παίρνουν το πτυχίο τους χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου αφού μπορούν να αγοράσουν μια εργασία δίνοντας 1.000- 1.500 ευρώ
«Συλλέγουμε στοιχεία και θα πάρουμε μέτρα»
Η ΕΚΠΟΝΗΣΗ εργασιών για λογαριασμό φοιτητών έναντι υψηλού αντιτίμου απασχολεί έντονα και τους πανεπιστημιακούς.
«Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό θέμα. Δυναμιτίζει την όλη εκπαιδευτική διαδικασία. Εάν πραγματικά συμβαίνει αυτό- η εκπόνηση εργασιών από εταιρείες για φοιτητές-, τότε θέτει σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες εντός των ιδρυμάτων» λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού, καθηγητής κ. Νίκος Σταυρακάκης. Όπως προσθέτει, η Ομοσπονδία το παρακολουθεί εδώ και καιρό, συλλέγει στοιχεία και προτίθεται να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται σε μια ευνομούμενη πολιτεία.
Ως φαινόμενο που εντάσσεται στη γενικότερη πτώση των αξιών στην κοινωνία ερμηνεύει την εκπόνηση πτυχιακών ή διατριβών από εταιρείες για λογαριασμό φοιτητών η 4ετής φοιτήτρια στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθήνας Ελίζα Μαυρομανωλάκη. Η ίδια ποτέ δεν θα έκανε κάτι τέτοιο. Παραδέχεται ότι «πράγματι συμβαίνει αυτό το φαινόμενο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η γενική υποβάθμιση αξιών που συμβαίνει στην κοινωνία συμβαίνει και στα πανεπιστήμια. Όπως έχουν γίνει τα πράγματα και πλέον όλα στην κοινωνία εξαγοράζονται, ακόμη και οι αξίες, έτσι συμβαίνει και στο πανεπιστήμιο. Και μπορεί κανείς να εξαγοράσει μια εργασία».
Όμως το φαινόμενο συνδέεται και με άλλα πράγματα, προσθέτει. Όπως το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο έχει χάσει τον ρόλο του - «πλέον δεν δίνει γνώσεις αλλά πτυχία»ή ότι σε αρκετά πανεπιστημιακά τμήματα δεν διευκολύνεται η επικοινωνία των καθηγητών με τους φοιτητές και δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές. Και η κ. Μαυρομανωλάκη καταλήγει: «Ο φοιτητής πρέπει να σκεφτεί τι θέλει. Θέλει απλώς να πάρει ένα πτυχίο ή εντέλει να μάθει κάτι και να αποκτήσει γνώσεις;».
Και πώληση έτοιμων εργασιών
ΑΚΟΜΗ και έτοιμες εργασίες μπορεί να αποκτήσει κανείς από το Διαδίκτυο, αρκεί να καταβάλει το απαιτούμενο αντίτιμο. Μία από τις εταιρείες που προσφέρει έτοιμες εργασίες, στη σχετική αγγελία στο Ίντερνετ αναφέρει ότι «παρέχει έτοιμες πτυχιακές εργασίες, καθώς και ολοκληρωμένες υπηρεσίες σε φοιτητές ΑΕΙ- ΤΕΙ, ελληνόφωνων & αγγλόφωνων πανεπιστημίων, κολεγίων, προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών στην ελληνική και αγγλική γλώσσα».
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
«Υπεύθυνη Διεκπεραίωση Εργασιών ΑΕΙ & ΤΕΙ. Πτυχιακές εργασίες: Μέγιστος χρόνος υλοποίησης: 3 μήνες. Μορφή παραδοτέου εγγράφου: ψηφιακή. Τύπος εργασίας: με ερωτηματολόγια. Κόστος (έως 70 σελίδες):
βιβλιογραφική 1.100 ευρώ. Με ερωτηματολόγιο: 1.300 ευρώ. Εργαστηριακή: 1.500 ευρώ. (...)».
Με αυτό τον τρόπο επιχειρεί να προσελκύσει φοιτητές μια από τις δεκάδες εταιρείες που λειτουργούν στο Διαδίκτυο και αναλαμβάνουν να συγγράψουν πανεπιστημιακές εργασίες. Πρόκειται για τη «βιομηχανία» εκπόνησης πτυχιακών εργασιών, ακόμη και διδακτορικών διατριβών, που ανθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Μπορεί πολλοί φοιτητές να ξενυχτούν, να ψάχνουν, να διαβάζουν και να καταβάλλουν μεγάλο κόπο για να ολοκληρώσουν μια εργασία τους, κάποιοι άλλοι όμως επιλέγουν άλλο τρόπο για να πάρουν το πτυχίο τους. Σημαντική προϋπόθεση, να έχουν χρήματα. Με ποσό περίπου όσο ένας ικανοποιητικός μηνιαίος μισθός, από 1.000 έως 1.500 ευρώ, μπορούν να αγοράσουν μια εργασία.
Αυτό που έχουν να κάνουν είναι να ενημερώσουν μια από τις πολλές εταιρείες για το είδος της εργασίας που είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν στο πανεπιστήμιο. Η εταιρεία τούς ενημερώνει πόσο θα κοστίσει η εκπόνηση της εργασίας και στη συνέχεια οι φοιτητές, χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου για την πτυχιακή τους εργασία, την παραδίδουν και... παίρνουν το πτυχίο τους.
Το εμπόριο πτυχιακών εργασιών καλά κρατεί και το φαινόμενο δεν είναι τωρινό. Αποτελεί εδώ και χρόνια κοινό μυστικό για φοιτητές και καθηγητές, τόσο στα ΑΕΙ όσο και στα ΤΕΙ. Το τελευταίο διάστημα όμως με τη βοήθεια του Διαδικτύου όλο και περισσότερες εταιρείες κάνουν την εμφάνισή τους αφού έχουν αντιληφθεί ότι η εκπόνηση εργασιών για όλες τις πανεπιστημιακές βαθμίδες αποδίδει γρήγορο και μεγάλο κέρδος. Και χάρη στο Ίντερνετ δεν χρειάζεται καν να εκτυπωθεί μια εργασία, αλλά απλώς να αποσταλεί ηλεκτρονικά στον επί πτυχίω φοιτητή. Επίσης σε αρκετές ιστοσελίδες δεν υπάρχουν σταθερά τηλέφωνα επικοινωνίας, παρά μόνο κινητά και e-mail, κάτι που είναι πιθανό να σημαίνει ότι πίσω από την ιστοσελίδα μπορεί να μην υπάρχει καν μια εταιρεία, αλλά ένας ιδιώτης που έχει στόχο να βγάλει εύκολα μαύρα χρήματα.
Ο ανταγωνισμός
Ο ανταγωνισμός των εταιρειών στην προσπάθειά τους να ψαρέψουν φοιτητές είναι μεγάλος, όπως αποδεικνύεται από μίνι έρευνα που έκαναν «ΤΑ ΝΕΑ». Για παράδειγμα, μια απ΄ αυτές σπεύδει να πληροφορήσει τους φοιτητές ότι η εργασία που θα εκπονήσει για λογαριασμό τους δεν θα είναι προϊόν αντιγραφής. «Σε καμία περίπτωση δεν γίνεται αντιγραφή άλλης ή παρεμφερούς συγγραφικής εργασίας». Άλλη υπερηφανεύεται για τις χαμηλές τιμές αλλά και για την ποιότητα των εργασιών: «Η τιμή μας είναι αρκετά χαμηλή σε κόστος, συγκρινόμενη με υπηρεσίες τέτοιου είδους που προσφέρουν άλλες ιστοσελίδες. Όλοι οι πελάτες μας έχουν μείνει απόλυτα ευχαριστημένοι. Εργασίες οι οποίες έμοιαζαν σχεδόν αδύνατο να υποβληθούν, παραδόθηκαν σε λογικά χρονικά πλαίσια, με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα».
Άγνωστος ο αριθμός
Άγνωστο είναι πόσοι φοιτητές κάθε χρόνο παραδίδουν στα πανεπιστήμια εργασίες που έχουν εκπονήσει άλλοι. Πάντως είναι βέβαιο ότι αυτή η πρακτική είναι αρκετά διαδεδομένη. Φοιτητές αναφέρουν στα «ΝΕΑ» ότι πολλές φορές οι εταιρείες αναζητούν τους φοιτητές και τους πλησιάζουν ακόμα και μέσα στα αμφιθέατρα. Χαρακτηριστικά, μια εταιρεία υποστηρίζει στο site της ότι από το 2001 οι συνεργάτες της έχουν εκπονήσει πάνω από 6.000 εργασίες όλων των μεγεθών για διάφορες ειδικότητες. Μάλιστα, η πλειονότητα τόσο των εταιρειών όσο και των ιδιωτών που αναλαμβάνουν την εκπόνηση εργασιών φροντίζουν στις ιστοσελίδες τους να έχουν αναλυτικές οδηγίες για το πώς πρέπει να γίνει η πληρωμή τους. Αρκετές από τις εταιρείες ζητούν από τους φοιτητές που έχουν παραγγείλει μια εργασία να προκαταβάλουν 20%- 30% του συνολικού ποσού και συνήθως η πληρωμή δεν γίνεται σε γραφείο. Ακολουθείται η... σίγουρη λύση της κατάθεσης των χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό.
ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΚΟΠΙΑΖΟΥΝ
Φοιτητές παίρνουν το πτυχίο τους χωρίς να έχουν δουλέψει καθόλου αφού μπορούν να αγοράσουν μια εργασία δίνοντας 1.000- 1.500 ευρώ
«Συλλέγουμε στοιχεία και θα πάρουμε μέτρα»
Η ΕΚΠΟΝΗΣΗ εργασιών για λογαριασμό φοιτητών έναντι υψηλού αντιτίμου απασχολεί έντονα και τους πανεπιστημιακούς.
«Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό θέμα. Δυναμιτίζει την όλη εκπαιδευτική διαδικασία. Εάν πραγματικά συμβαίνει αυτό- η εκπόνηση εργασιών από εταιρείες για φοιτητές-, τότε θέτει σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες εντός των ιδρυμάτων» λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού, καθηγητής κ. Νίκος Σταυρακάκης. Όπως προσθέτει, η Ομοσπονδία το παρακολουθεί εδώ και καιρό, συλλέγει στοιχεία και προτίθεται να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται σε μια ευνομούμενη πολιτεία.
Ως φαινόμενο που εντάσσεται στη γενικότερη πτώση των αξιών στην κοινωνία ερμηνεύει την εκπόνηση πτυχιακών ή διατριβών από εταιρείες για λογαριασμό φοιτητών η 4ετής φοιτήτρια στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθήνας Ελίζα Μαυρομανωλάκη. Η ίδια ποτέ δεν θα έκανε κάτι τέτοιο. Παραδέχεται ότι «πράγματι συμβαίνει αυτό το φαινόμενο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η γενική υποβάθμιση αξιών που συμβαίνει στην κοινωνία συμβαίνει και στα πανεπιστήμια. Όπως έχουν γίνει τα πράγματα και πλέον όλα στην κοινωνία εξαγοράζονται, ακόμη και οι αξίες, έτσι συμβαίνει και στο πανεπιστήμιο. Και μπορεί κανείς να εξαγοράσει μια εργασία».
Όμως το φαινόμενο συνδέεται και με άλλα πράγματα, προσθέτει. Όπως το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο έχει χάσει τον ρόλο του - «πλέον δεν δίνει γνώσεις αλλά πτυχία»ή ότι σε αρκετά πανεπιστημιακά τμήματα δεν διευκολύνεται η επικοινωνία των καθηγητών με τους φοιτητές και δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές. Και η κ. Μαυρομανωλάκη καταλήγει: «Ο φοιτητής πρέπει να σκεφτεί τι θέλει. Θέλει απλώς να πάρει ένα πτυχίο ή εντέλει να μάθει κάτι και να αποκτήσει γνώσεις;».
Και πώληση έτοιμων εργασιών
ΑΚΟΜΗ και έτοιμες εργασίες μπορεί να αποκτήσει κανείς από το Διαδίκτυο, αρκεί να καταβάλει το απαιτούμενο αντίτιμο. Μία από τις εταιρείες που προσφέρει έτοιμες εργασίες, στη σχετική αγγελία στο Ίντερνετ αναφέρει ότι «παρέχει έτοιμες πτυχιακές εργασίες, καθώς και ολοκληρωμένες υπηρεσίες σε φοιτητές ΑΕΙ- ΤΕΙ, ελληνόφωνων & αγγλόφωνων πανεπιστημίων, κολεγίων, προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών στην ελληνική και αγγλική γλώσσα».
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
Γελοία χώρα...
Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από στήλη της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ :
Γελοία χώρα...
...
Επανέρχομαι στο ζήτημα της δήθεν Ανωτάτης Παιδείας, διότι πληροφορούμαι ότι το υπουργείο Παιδείας διεξάγει έρευνα, σχετικά με τη λειτουργία γραφείων, τα οποία αναλαμβάνουν επ’ αμοιβή την συγγραφή πτυχιακών εργασιών κάθε επιπέδου - και μάλιστα διαφημίζουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Οσο και αν ακούγεται παράδοξο, σας πληροφορώ ότι από την εν λόγω έρευνα -που, ασφαλώς, διεξάγεται με σκοπό να απαγορευθεί η λειτουργία των γραφείων αυτών- διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει νόμος ο οποίος να απαγορεύει τη λειτουργία τους! Και αφού δεν υπάρχει ο σχετικός νόμος, πώς να ζητήσει το υπουργείο από την εισαγγελία να επιληφθεί;
Θα αναρωτηθείτε (και με το δίκιο σας) αν είναι ποτέ δυνατόν να χρειάζεται νόμος για την απαγόρευση μιας τέτοιας, προδήλως ανήθικης, δραστηριότητας, η οποία μάλιστα υφίσταται οργανωμένη σε επαγγελματική βάση. Δεν θα έφτανε η απλή διαπίστωση του αίσχους, ώστε αυτό να εξαλειφθεί υπό τη γενική κατακραυγή; Για να το θέσω διαφορετικά, θα χρειαζόμασταν (και μάλιστα εδώ, στην πατρίδα του ολυμπιακού ιδεώδους...) νόμο ο οποίος να απαγορεύει, λ.χ., την εκ των προτέρων συμφωνία του αποτελέσματος των αθλητικών αγώνων;
Φοβάμαι ότι, ναι, θα χρειαζόμασταν ένα τέτοιο νόμο. Διότι, σας θυμίζω, ότι εδώ είναι η χώρα, όπου, τον Αύγουστο του 2004, οι κατευθείαν απόγονοι του Περικλέους (έτσι νομίζουν...) κραύγαζαν κατά χιλιάδες στο Ολυμπιακό Στάδιο το όνομα του Κεντέρη, παρότι είναι αμφίβολο αν υπήρχε ανάμεσά τους έστω και ένας που να είχε πιστέψει την παιδαριώδη δικαιολογία (είχε πάει βόλτα με τη μηχανή του, έπεσε και έπαθε «βαβά» του...) με την οποία ο «αθλητής» απέφευγε τον έλεγχο αντιντόπινγκ.
Η εξαπάτηση έγινε ανεκτή, χωρίς καμία κύρωση· και το «καλό παράδειγμα» έδωσε πρώτη η πολιτεία. Ο Στρατός, που περιέλαβε τους κυρίους και τις κυρίες της συνομοταξίας αυτής στις τάξεις των αξιωματικών, δεν τους απομάκρυνε. Εσείς και εγώ -μολονότι αμφίβολο αν θα πάρουμε σύνταξη και τι σύνταξη θα πάρουμε- θα πληρώνουμε τη δική τους. Επομένως, γιατί να μας ενοχλεί η λειτουργία γραφείων που αναλαμβάνουν, έναντι αδράς αμοιβής, ως και τη συγγραφή διδακτορικών; Γιατί να μας σοκάρει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτά στεγάζονται σε χώρους απέναντι από πανεπιστημιακά κτίρια;
...
Του Στέφανου Κασιμάτη / kassimatis@kathimerini.gr
Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_04/02/2010_389462
Γελοία χώρα...
...
Επανέρχομαι στο ζήτημα της δήθεν Ανωτάτης Παιδείας, διότι πληροφορούμαι ότι το υπουργείο Παιδείας διεξάγει έρευνα, σχετικά με τη λειτουργία γραφείων, τα οποία αναλαμβάνουν επ’ αμοιβή την συγγραφή πτυχιακών εργασιών κάθε επιπέδου - και μάλιστα διαφημίζουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Οσο και αν ακούγεται παράδοξο, σας πληροφορώ ότι από την εν λόγω έρευνα -που, ασφαλώς, διεξάγεται με σκοπό να απαγορευθεί η λειτουργία των γραφείων αυτών- διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει νόμος ο οποίος να απαγορεύει τη λειτουργία τους! Και αφού δεν υπάρχει ο σχετικός νόμος, πώς να ζητήσει το υπουργείο από την εισαγγελία να επιληφθεί;
Θα αναρωτηθείτε (και με το δίκιο σας) αν είναι ποτέ δυνατόν να χρειάζεται νόμος για την απαγόρευση μιας τέτοιας, προδήλως ανήθικης, δραστηριότητας, η οποία μάλιστα υφίσταται οργανωμένη σε επαγγελματική βάση. Δεν θα έφτανε η απλή διαπίστωση του αίσχους, ώστε αυτό να εξαλειφθεί υπό τη γενική κατακραυγή; Για να το θέσω διαφορετικά, θα χρειαζόμασταν (και μάλιστα εδώ, στην πατρίδα του ολυμπιακού ιδεώδους...) νόμο ο οποίος να απαγορεύει, λ.χ., την εκ των προτέρων συμφωνία του αποτελέσματος των αθλητικών αγώνων;
Φοβάμαι ότι, ναι, θα χρειαζόμασταν ένα τέτοιο νόμο. Διότι, σας θυμίζω, ότι εδώ είναι η χώρα, όπου, τον Αύγουστο του 2004, οι κατευθείαν απόγονοι του Περικλέους (έτσι νομίζουν...) κραύγαζαν κατά χιλιάδες στο Ολυμπιακό Στάδιο το όνομα του Κεντέρη, παρότι είναι αμφίβολο αν υπήρχε ανάμεσά τους έστω και ένας που να είχε πιστέψει την παιδαριώδη δικαιολογία (είχε πάει βόλτα με τη μηχανή του, έπεσε και έπαθε «βαβά» του...) με την οποία ο «αθλητής» απέφευγε τον έλεγχο αντιντόπινγκ.
Η εξαπάτηση έγινε ανεκτή, χωρίς καμία κύρωση· και το «καλό παράδειγμα» έδωσε πρώτη η πολιτεία. Ο Στρατός, που περιέλαβε τους κυρίους και τις κυρίες της συνομοταξίας αυτής στις τάξεις των αξιωματικών, δεν τους απομάκρυνε. Εσείς και εγώ -μολονότι αμφίβολο αν θα πάρουμε σύνταξη και τι σύνταξη θα πάρουμε- θα πληρώνουμε τη δική τους. Επομένως, γιατί να μας ενοχλεί η λειτουργία γραφείων που αναλαμβάνουν, έναντι αδράς αμοιβής, ως και τη συγγραφή διδακτορικών; Γιατί να μας σοκάρει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτά στεγάζονται σε χώρους απέναντι από πανεπιστημιακά κτίρια;
...
Του Στέφανου Κασιμάτη / kassimatis@kathimerini.gr
Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_04/02/2010_389462
Saturday, January 30, 2010
Της Εργασίας το Ανάγνωσμα
"Η ύπαρξη εργασιών, στα τμήματα των Πανεπιστημίων και Πολυτεχνείων ανά την Ελλάδα, έχουν θεσμοθετηθεί για την βοήθεια της κατανόησης του μαθήματος που διδάσκεται κατά την διάρκεια του εξαμήνου."
Το παραπάνω είναι το επιχείρημα ή καλύτερα η εξήγηση την οποία χρησιμοποιούν όλοι για την ύπαρξη τους, και όταν λέμε όλοι εννοούμε φοιτητές και καθηγητές. Ο λόγος είναι γιατί αυτός θα ήταν ο λόγος ύπαρξής τους σε μια σωστή φοιτητική κοινότητα, η οποία όμως δεν υφίσταται. Εφόσον λοιπόν δεν ισχύει κάτι τέτοιο αρχίζουν και εφαρμόζονται "παραλλαγές" στην παραπάνω λογική και από τη μεριά των φοιτητών αλλά και από την μεριά των καθηγητών.
ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ
Η πρώτη παραλλαγή στην οποία θα αναφερθώ γίνεται από την μεριά των καθηγητών. Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο η δημοσίευση εργασιών προς τους φοιτητές οι οποίες ζητούν συγκεκριμένα πράγματα από τους φοιτητές, για τα οποία τους δίνεται ο απαραίτητος και συνήθως επαρκής χρόνος κάποιων ημερών για να τις υλοποιήσουν. Τι συμβαίνει λοιπόν σε αυτήν την παραλλαγή του κανόνα? Ενώ οι φοιτητές παραδίδουν και κάνουν τις εργασίες (την περίπτωση αντιγραφών και παραδόσεων από άλλους την αγνοούμε για λίγο) πάνε στο τέλος να εξεταστούν και διαπιστώνουν ότι τα θέματα δεν έχουν καμία επαφή με τις ασκήσεις που σκιζόντουσαν να κάνουν όλο το προηγούμενο εξάμηνο.
Μια πολύ συχνή διαφοροποίηση της παραλλαγής αυτής είναι να ζητάνε οι καθηγητές να κάνεις μια "μίνι" εργασία όπως αυτές που έκανες κατά την διάρκεια του εξαμήνου μέσα στην διάρκεια της εξέτασης, με τον παραλογισμό να είναι ένα από τα 3 ή 4 συνήθως θέματα. Δηλαδή ότι σου πήρε μέρες να κάνεις ενώ είχες άπλετο χρόνο να το κάνεις, σου λένε κάντο μέσα σε 1 ώρα για να προλάβεις να ασχοληθείς και με τα υπόλοιπα θέματα μήπως και περάσεις το μάθημα.
Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι προφανής.
Να σταματήσουν να ζητάνε λαγούς με πετραχήλια.
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ "ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"
Αυτή η παραλλαγή εφαρμόζεται από τους "έξυπνους" φοιτητές, παίρνοντας εργασίες από άλλους συμφοιτητές τους με αποτέλεσμα είτε να τις παραδίδουν αυτούσιες ή αλλάζοντας την ορθογραφία και την στοίχιση από τις αρχικές με συνέπεια την ύπαρξη πολλών εργασιών παρόμοιων και από τις οποίες αν κάποιος κάτσει και το ψάξει δεν ξεχωρίζουν ποια είναι η αυθεντική και ποιά η αντιγραμμένη. Το αποτέλεσμα της τακτικής αυτής είναι είτε να κόβονται όλοι συμπεριλαμβανομένου και αυτού που έκατσε να την κάνει ή να παίρνουν όλοι χαμηλό βαθμό.
Η λύση στο πρόβλημα αυτό είναι απλή. Δεν λέω να μην δίνονται οι εργασίες από κάποιους, που είναι η ¨λογική¨ απαίτηση των καθηγητών, αλλά η ύπαρξη ευθύνης από αυτούς που τις παίρνουν, ούτως ώστε να μην τις έχουν σαν λυσάρι των εργασιών, αλλά σαν απαραίτητο βοήθημα για την λύση των δικών τους. Με αυτό τον τρόπο και αυτός που ήξερε και έκατσε και την έκανε παραδίδει την δικιά του και δεν κόβεται η παίρνει χαμηλό βαθμό αλλά και οι υπόλοιποι.
Η παραπάνω λύση συντελεί και στο να μπορούν όλοι να παρακολουθήσουν το μάθημα, άσχετα με το ποιοι είναι οι λόγοι για τους οποίους δεν κάθονται να κάνουν την εργασία μόνοι τους.
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ
Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που τις πληρώνουν για να τις πάρουν και να τις παραδώσουν αυτούσιες. Στην περίπτωση αυτή τα λόγια είναι περιττά. Καταρχήν πάνω σε αυτό το θέμα θέλω να πω μάγκας αυτός που την έλυσε για να πληρωθεί και μεγάλο κορόιδο αυτός που πληρώνει. Ο λόγος είναι προφανής αφού αν κάποιος πληρώσει σε κάποιον άσχετο με τη σχολή να του την κάνει, επειδή αυτός ο άσχετος με την σχολή δεν ξέρει τι έχουμε
διδαχθεί και πώς το έχουμε μάθει θα το κάνει με τον δικό του τρόπο. Έτσι ο φοιτητής που πλήρωσε θα δυσκολευτεί διπλά να εξεταστεί στην εργασία που θα παραδώσει, γιατί θα είναι συνεχώς εκτεθειμένος λόγο άγνοιας.
Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι και οι δύο παραπάνω τρόποι παράδοσης εργασιών είναι ηθικά επιλήψιμοι προς την μεριά των υπόλοιπων φοιτητών που κάθονται και τις κάνουν. Θα μου πείτε τώρα μα όλοι αυτοί που είναι μεγάλο έτος, δουλεύουν, δεν έχουν τις γνώσεις και χίλια δυο άλλα πως θα τις κάνουν? Ε λοιπόν διαλέξτε και πάρτε μια από τις λύσεις που σας είπα ή αν καμία από αυτές δεν σας κάνει σας έχω και άλλη μια:
ΖΗΤΕΙΣΤΕ ΒΟΗΘΕΙΑ από συμφοιτητές, καθηγητές, βοηθούς, …………
Δεν μπορεί κάποιος θα έχει και την διάθεση αλλά και τις γνώσεις για να βοηθήσει, τι στο καλό μόνοι σας σπουδάζετε? Εννοείται ότι την βοήθεια δεν την ζητάμε τελευταία στιγμή.
Τέλος πάνω σε αυτό το θέμα επειδή πρόσφατα είχα μια προσωπική εμπειρία ψάχνοντας στο Internet για να λύσω μια εργασία, βρήκα μια σελίδα στην οποία κάποιος από τη σχολή μου ή αντιπρόσωπος αυτού, είχε βάλει την εργασία προς αγορά από προγραμματιστή που ήταν διατεθειμένος να την κάνει. Ε λοιπόν όταν μετά από 5 μέρες ξενύχτι εν μέσω γιορτών το είδα αυτό και οφείλω να ομολογήσω ότι μου άναψαν κανονικά τα λαμπάκια. Όπως θα δείτε και στην σελίδα ο αγοραστής, γιατί μόνο αυτήν την ιδιότητα μπορώ
να του δώσω, έκανε μετάφραση την εκφώνηση της άσκησης αυτούσια και μετά τις απαραίτητες διευκρινήσεις περίμενε απλά να του την παραδώσουν. Και επειδή αυτή η εργασία μετράει το 50% της τελικής βαθμολογίας ο αγοραστής παραδίδοντας τη και παίρνοντας 10 στην άσκηση με έναν άσο στην τελική εξέταση περνάει το μάθημα.
Που είναι οι δικαιοσύνη προς όλους τους υπόλοιπους?
Αγοράζοντας μια εργασία
Θα μου πείτε αυτός είναι μόνο ένας και δεν γίνεται έτσι πάντα. Ε λοιπόν αυτός είναι ο μοναδικός για τον οποίο έχουμε αποδείξεις χειροπιαστές, γιατί το τι έχει ακουστεί και για άλλους δεν λέγεται.
Η ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Τέλος να αναφερθώ και σε μια άλλη λανθασμένη τακτική η οποία έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα να επιβαρύνει την όλη κατάσταση, ίσως και χωρίς πάντα αυτός να είναι ο στόχος της. Βάζοντας οι καθηγητές συνεχώς καινούργιες εργασίες, με τη λογική κάποιες φορές του να εξαλείψουν τα φαινόμενα αντιγραφών, αναγκάζονται να τις δυσκολεύουν σε σχέση με τις αρχικές με αποτέλεσμα να ανεβάζουν συνεχώς το επίπεδο. Αυτό έχει ως συνέπεια να είναι όλο και λιγότεροι αυτοί που θα μπορούν να τις κάνουν, με φυσικό επακόλουθο την χρήση των παραπάνω παραλλαγών. Επίσης η συνεχώς αυξανόμενη δυσκολία δημιουργεί και φαινόμενα συγκρούσεων καθώς δεν είναι εύκολο πάντα να ασχοληθείς με μια εξαιρετικά δύσκολη εργασία αν έχεις και αλλά 5 μαθήματα μαζί, τα οποία θα θέλουν και αυτά προσοχή ή ακόμα χειρότερα θα έχουν και αυτά εργασίες.
Κλείνοντας και ευχαριστώ για το κουράγιο σας θέλω να πω ότι όσο καμία από τις δύο πλευρές δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχει πρόβλημα και δεν θελήσει να το λύσουν μαζί, το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει και όχι μόνο θα υπάρχει άλλα θα εξελιχτεί και σε κανόνα στην μετέπειτα ζωή όλων.
Composed furiously by afistHMMY
Το παραπάνω είναι το επιχείρημα ή καλύτερα η εξήγηση την οποία χρησιμοποιούν όλοι για την ύπαρξη τους, και όταν λέμε όλοι εννοούμε φοιτητές και καθηγητές. Ο λόγος είναι γιατί αυτός θα ήταν ο λόγος ύπαρξής τους σε μια σωστή φοιτητική κοινότητα, η οποία όμως δεν υφίσταται. Εφόσον λοιπόν δεν ισχύει κάτι τέτοιο αρχίζουν και εφαρμόζονται "παραλλαγές" στην παραπάνω λογική και από τη μεριά των φοιτητών αλλά και από την μεριά των καθηγητών.
ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ
Η πρώτη παραλλαγή στην οποία θα αναφερθώ γίνεται από την μεριά των καθηγητών. Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο η δημοσίευση εργασιών προς τους φοιτητές οι οποίες ζητούν συγκεκριμένα πράγματα από τους φοιτητές, για τα οποία τους δίνεται ο απαραίτητος και συνήθως επαρκής χρόνος κάποιων ημερών για να τις υλοποιήσουν. Τι συμβαίνει λοιπόν σε αυτήν την παραλλαγή του κανόνα? Ενώ οι φοιτητές παραδίδουν και κάνουν τις εργασίες (την περίπτωση αντιγραφών και παραδόσεων από άλλους την αγνοούμε για λίγο) πάνε στο τέλος να εξεταστούν και διαπιστώνουν ότι τα θέματα δεν έχουν καμία επαφή με τις ασκήσεις που σκιζόντουσαν να κάνουν όλο το προηγούμενο εξάμηνο.
Μια πολύ συχνή διαφοροποίηση της παραλλαγής αυτής είναι να ζητάνε οι καθηγητές να κάνεις μια "μίνι" εργασία όπως αυτές που έκανες κατά την διάρκεια του εξαμήνου μέσα στην διάρκεια της εξέτασης, με τον παραλογισμό να είναι ένα από τα 3 ή 4 συνήθως θέματα. Δηλαδή ότι σου πήρε μέρες να κάνεις ενώ είχες άπλετο χρόνο να το κάνεις, σου λένε κάντο μέσα σε 1 ώρα για να προλάβεις να ασχοληθείς και με τα υπόλοιπα θέματα μήπως και περάσεις το μάθημα.
Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι προφανής.
Να σταματήσουν να ζητάνε λαγούς με πετραχήλια.
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ "ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"
Αυτή η παραλλαγή εφαρμόζεται από τους "έξυπνους" φοιτητές, παίρνοντας εργασίες από άλλους συμφοιτητές τους με αποτέλεσμα είτε να τις παραδίδουν αυτούσιες ή αλλάζοντας την ορθογραφία και την στοίχιση από τις αρχικές με συνέπεια την ύπαρξη πολλών εργασιών παρόμοιων και από τις οποίες αν κάποιος κάτσει και το ψάξει δεν ξεχωρίζουν ποια είναι η αυθεντική και ποιά η αντιγραμμένη. Το αποτέλεσμα της τακτικής αυτής είναι είτε να κόβονται όλοι συμπεριλαμβανομένου και αυτού που έκατσε να την κάνει ή να παίρνουν όλοι χαμηλό βαθμό.
Η λύση στο πρόβλημα αυτό είναι απλή. Δεν λέω να μην δίνονται οι εργασίες από κάποιους, που είναι η ¨λογική¨ απαίτηση των καθηγητών, αλλά η ύπαρξη ευθύνης από αυτούς που τις παίρνουν, ούτως ώστε να μην τις έχουν σαν λυσάρι των εργασιών, αλλά σαν απαραίτητο βοήθημα για την λύση των δικών τους. Με αυτό τον τρόπο και αυτός που ήξερε και έκατσε και την έκανε παραδίδει την δικιά του και δεν κόβεται η παίρνει χαμηλό βαθμό αλλά και οι υπόλοιποι.
Η παραπάνω λύση συντελεί και στο να μπορούν όλοι να παρακολουθήσουν το μάθημα, άσχετα με το ποιοι είναι οι λόγοι για τους οποίους δεν κάθονται να κάνουν την εργασία μόνοι τους.
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ
Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που τις πληρώνουν για να τις πάρουν και να τις παραδώσουν αυτούσιες. Στην περίπτωση αυτή τα λόγια είναι περιττά. Καταρχήν πάνω σε αυτό το θέμα θέλω να πω μάγκας αυτός που την έλυσε για να πληρωθεί και μεγάλο κορόιδο αυτός που πληρώνει. Ο λόγος είναι προφανής αφού αν κάποιος πληρώσει σε κάποιον άσχετο με τη σχολή να του την κάνει, επειδή αυτός ο άσχετος με την σχολή δεν ξέρει τι έχουμε
διδαχθεί και πώς το έχουμε μάθει θα το κάνει με τον δικό του τρόπο. Έτσι ο φοιτητής που πλήρωσε θα δυσκολευτεί διπλά να εξεταστεί στην εργασία που θα παραδώσει, γιατί θα είναι συνεχώς εκτεθειμένος λόγο άγνοιας.
Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι και οι δύο παραπάνω τρόποι παράδοσης εργασιών είναι ηθικά επιλήψιμοι προς την μεριά των υπόλοιπων φοιτητών που κάθονται και τις κάνουν. Θα μου πείτε τώρα μα όλοι αυτοί που είναι μεγάλο έτος, δουλεύουν, δεν έχουν τις γνώσεις και χίλια δυο άλλα πως θα τις κάνουν? Ε λοιπόν διαλέξτε και πάρτε μια από τις λύσεις που σας είπα ή αν καμία από αυτές δεν σας κάνει σας έχω και άλλη μια:
ΖΗΤΕΙΣΤΕ ΒΟΗΘΕΙΑ από συμφοιτητές, καθηγητές, βοηθούς, …………
Δεν μπορεί κάποιος θα έχει και την διάθεση αλλά και τις γνώσεις για να βοηθήσει, τι στο καλό μόνοι σας σπουδάζετε? Εννοείται ότι την βοήθεια δεν την ζητάμε τελευταία στιγμή.
Τέλος πάνω σε αυτό το θέμα επειδή πρόσφατα είχα μια προσωπική εμπειρία ψάχνοντας στο Internet για να λύσω μια εργασία, βρήκα μια σελίδα στην οποία κάποιος από τη σχολή μου ή αντιπρόσωπος αυτού, είχε βάλει την εργασία προς αγορά από προγραμματιστή που ήταν διατεθειμένος να την κάνει. Ε λοιπόν όταν μετά από 5 μέρες ξενύχτι εν μέσω γιορτών το είδα αυτό και οφείλω να ομολογήσω ότι μου άναψαν κανονικά τα λαμπάκια. Όπως θα δείτε και στην σελίδα ο αγοραστής, γιατί μόνο αυτήν την ιδιότητα μπορώ
να του δώσω, έκανε μετάφραση την εκφώνηση της άσκησης αυτούσια και μετά τις απαραίτητες διευκρινήσεις περίμενε απλά να του την παραδώσουν. Και επειδή αυτή η εργασία μετράει το 50% της τελικής βαθμολογίας ο αγοραστής παραδίδοντας τη και παίρνοντας 10 στην άσκηση με έναν άσο στην τελική εξέταση περνάει το μάθημα.
Που είναι οι δικαιοσύνη προς όλους τους υπόλοιπους?
Αγοράζοντας μια εργασία
Θα μου πείτε αυτός είναι μόνο ένας και δεν γίνεται έτσι πάντα. Ε λοιπόν αυτός είναι ο μοναδικός για τον οποίο έχουμε αποδείξεις χειροπιαστές, γιατί το τι έχει ακουστεί και για άλλους δεν λέγεται.
Η ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Τέλος να αναφερθώ και σε μια άλλη λανθασμένη τακτική η οποία έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα να επιβαρύνει την όλη κατάσταση, ίσως και χωρίς πάντα αυτός να είναι ο στόχος της. Βάζοντας οι καθηγητές συνεχώς καινούργιες εργασίες, με τη λογική κάποιες φορές του να εξαλείψουν τα φαινόμενα αντιγραφών, αναγκάζονται να τις δυσκολεύουν σε σχέση με τις αρχικές με αποτέλεσμα να ανεβάζουν συνεχώς το επίπεδο. Αυτό έχει ως συνέπεια να είναι όλο και λιγότεροι αυτοί που θα μπορούν να τις κάνουν, με φυσικό επακόλουθο την χρήση των παραπάνω παραλλαγών. Επίσης η συνεχώς αυξανόμενη δυσκολία δημιουργεί και φαινόμενα συγκρούσεων καθώς δεν είναι εύκολο πάντα να ασχοληθείς με μια εξαιρετικά δύσκολη εργασία αν έχεις και αλλά 5 μαθήματα μαζί, τα οποία θα θέλουν και αυτά προσοχή ή ακόμα χειρότερα θα έχουν και αυτά εργασίες.
Κλείνοντας και ευχαριστώ για το κουράγιο σας θέλω να πω ότι όσο καμία από τις δύο πλευρές δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχει πρόβλημα και δεν θελήσει να το λύσουν μαζί, το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει και όχι μόνο θα υπάρχει άλλα θα εξελιχτεί και σε κανόνα στην μετέπειτα ζωή όλων.
Composed furiously by afistHMMY
Sunday, January 24, 2010
Ο έξυπνος και το κορόιδο του ελληνικού πανεπιστημίου
Αυξάνουν και πληθαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα σε πολλές σχολές φαινόμενα "εργολαβίας" φοιτητικών εργασιών, ασκήσεων, πτυχιακών. Σε πίνακες ανακοινώσεων σχολών βλέπουμε διαφημιστηκά για "φοιτητικά φροντιστήρια" και 5 λεπτά στο Google ήταν αρκετά για να βρω 3 ιστοτόπους, οι οποίοι χωρίς κανένα ενδοιασμό προτρέπουν στο φοιτητή να τους αναθέσει τις εργασίες του με το αζημίωτο.
exampanel
webstudent
diplomaline
Ο Έλληνας γενικά προσπαθεί να βρεί εύκολους τρόπους να πετύχει. Σεβαστό, μέχρι ένα σημείο, αρκεί να είναι τίμιος. Νομίζω πλέον μιλάμε για κάτι ανήθικο, άτιμο, παράνομο και αν μη τι άλλο και καταστρεπτικό.
Που είναι η συναδελφικότητα, που τόσο εξυμνείται στις φοιτητικές συνελέυσεις; Οι "συνάδελφοι" που αγοράζουν τις εργασίες, κοιτάνε να πάρουν εύκολα και γρήγορα πτυχίο, σε βάρος των υπολοίπων φοιτητών.
Αγαπητοί συνάδελφοι λοιπόν, εάν ψάχνατε για εύκολο πτυχίο και καταντάτε να αγοράζετε τις εργασίες, μαλλον είστε στη λάθος σχολή. Ζητείστε το αλλού κύριοι, δεν σας κρατά κανείς με το ζόρι. Υπαρχουν σχολές σε κολλέγια ή σε πανεπιστήμια άλλων χωρών, όπου όποιος έχει το κεφάλαιο, μπορεί να αγοράσει το πτυχίο του, χωρίς να ιδρώσει καθόλου ο πισινός του. Γιατι λοιπόν δεν πάτε εκεί; Από τη στιγμή που καταφεύγετε στις "εργολαβίες" για τις εργασίες σας έχετε και το κεφάλαιο που απαιτείται για να πάτε στις προαναφερθείσες σχολές. Γιατί κυριοι συνάδελφοι δεν το κάνετε; Θα γλυτώνατε έτσι και τις εξεταστικές. Αν και πλέον, για τις εξεταστικές έχει εφευρεθεί το περιβόητο "συνεργείο". Αφού λοιπόν έχετε "εργολάβους" για εργασίες, και "συνεργείο" για την εξεταστική. γιατί να αφήσετε το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, που ακόμη διατηρεί και μια σοβαρότητα και δίνει αναγνωρισμένο και αξιοπρεπές πτυχίο, για να φοιτήσετε σε κάποια σχολή της Ελλάδας ή του εξωτερικού που είναι καταδικασμένη να βλέπεται με μισό μάτι από την αγορά εργασίας και από την κοινωνία. Γιατί ας μην κρυβόμαστε, δεν θα πετάξουμε απο τη χαρά μας αν μας χειρουργήσει γιατρός Έλληνας που σπούδασε στην Ρουμανία (για παράδειγμα). Και δεν ειναι λιγοι εκείνοι που σνομπάρουν τους αποφοίτους ελληνικών κολλεγίων, λέγοντας: " Έλα μωρέ, εκεί πληρώνουν 2 χιλιάρικα το μάθημα, θα τους κόψουν κιόλας; Τους δίνουν πτυχίο με κορδέλα. "
Την ίδια κατάντια θα έχει σε λίγα χρόνια και το δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο. Οι εργασίες επι εργασιών, που κάθε χρόνο δυσκολέυουν, δεν θα έχουν κανένα αντίκτυπο στο επίπεδο γνώσης που θα κατέχει ο απόφοιτος. Ας μας τυπώνουν τα πτυχία σε κωλόχαρτο, διοτι τόσο θα αξίζουν.
Υπάρχουν φοιτητές που αγαπούν αυτό που σπουδάζουν, ή που τουλάχιστον αφού μπήκαν στη σχολή αποφασίζουν να την τελειώσουν τίμια και με α3ιοπρέπεια, ή την παρατάνε και δοκιμάζουν ξανά, για μια σχολή που να τους συγκινεί. Υπάρχουν φοιτητές που για να τελειώσουν τη σχολή αφιερώνουν ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια για να καταλήξουν σε κάτι που οι "εξυπνότεροι" συνάδελφοι τους βρίσκουν έτοιμο. Οι μέν όταν αποκτήσουν πτυχίο θα το αξίζουν, οι δε θα κρατούν ένα χαρτί που δεν θα τους αντιπροσωπεύει καθολου.
Και λοιπόν; Πολλοί λένε πως δεν έχει σημασία. Πως όσοι αξίζουν δεν χάνονται.
Είναι γνωστό οτι στην Ελλάδα καθής βολεύει τον μπατζανάκη του. Και γενικά υπάρχει το παράπονο οτι στο δημόσιο κανείς δεν δουλεύει, και κανείς δεν αξίζει. Υπερβολές, αλλά σε πολλές περιπτώσεις ισχύει! Πολλοί πάλι, σνομπάρουν το δημόσιο, και λένε οτι δεν σκοπεύουν να βρουν εκεί δουλεια ουτως η άλλως.
Πρώτον: Εσείς που δηλώνετε οτι δεν θέλετε να δουλέψετε στο δημόσιο σημαίνει οτι δεν έχετε πρόβλημα να γεμίζει με πτυχιούχους ανίδεους, και να ζείτε σε μία χωρα οπού μονίμως να αναρωτιέστε γιατί δεν λειτουργεί τίποτε και επικρατεί ενα χάος στις δημόσιες υπηρεσίες;
Δεύτερον: Τι ακριβώς το κακό έχει το δημόσιο και όλος ο κοσμος δηλώνει οτι δεν θέλει να δουλέψει εκεί; Σίγουρη δουλειά, σταθερό μισθό, διακοπές, σταθερό ωράριο...
Σαν φοιτήτρια θίγομαι στην ιδέα οτι ορισμένοι συμφοιτητές μου το βρίσκουν σωστό, πρέπον ή και φυσιολογικό να καταφεύγουν στο να αγοράσουν τις εργασίες τους. Τις ίδιες εργασίες που και εγώ, και άλλοι φοιτητές μαζί με μένα κατέβαλαν πολύ κόπο για να παραδώσουν, πολλές φορές και με μικρό βαθμό. Κορόιδα ειναι εκείνοι που χάνουν τις διακοπές τους, που κανουν ενα χρόνο παραπάνω για να βγάλουν τη σχολή, που παράλληλα με τη σχολή δουλέυουν κι όμως βρίσκουν το χρόνο να ζοριστούν για να βγάλουν μια εργασία; Η οποία μπορεί πολλες φορές να μην είναι τέλεια, ειναι όμως δικιά τους.
Έτσι είναι. Έξυπνος είναι πια εκείνος που με κάθε πονηριά και ατιμία κλέβει το σύστημα, και κορόιδα είναι όσοι προσπαθούν τίμια να καταφέρουν. Έτσι έχουμε ορίσει την εξυπνάδα και την χαζομάρα.
exampanel
webstudent
diplomaline
Ο Έλληνας γενικά προσπαθεί να βρεί εύκολους τρόπους να πετύχει. Σεβαστό, μέχρι ένα σημείο, αρκεί να είναι τίμιος. Νομίζω πλέον μιλάμε για κάτι ανήθικο, άτιμο, παράνομο και αν μη τι άλλο και καταστρεπτικό.
Που είναι η συναδελφικότητα, που τόσο εξυμνείται στις φοιτητικές συνελέυσεις; Οι "συνάδελφοι" που αγοράζουν τις εργασίες, κοιτάνε να πάρουν εύκολα και γρήγορα πτυχίο, σε βάρος των υπολοίπων φοιτητών.
Αγαπητοί συνάδελφοι λοιπόν, εάν ψάχνατε για εύκολο πτυχίο και καταντάτε να αγοράζετε τις εργασίες, μαλλον είστε στη λάθος σχολή. Ζητείστε το αλλού κύριοι, δεν σας κρατά κανείς με το ζόρι. Υπαρχουν σχολές σε κολλέγια ή σε πανεπιστήμια άλλων χωρών, όπου όποιος έχει το κεφάλαιο, μπορεί να αγοράσει το πτυχίο του, χωρίς να ιδρώσει καθόλου ο πισινός του. Γιατι λοιπόν δεν πάτε εκεί; Από τη στιγμή που καταφεύγετε στις "εργολαβίες" για τις εργασίες σας έχετε και το κεφάλαιο που απαιτείται για να πάτε στις προαναφερθείσες σχολές. Γιατί κυριοι συνάδελφοι δεν το κάνετε; Θα γλυτώνατε έτσι και τις εξεταστικές. Αν και πλέον, για τις εξεταστικές έχει εφευρεθεί το περιβόητο "συνεργείο". Αφού λοιπόν έχετε "εργολάβους" για εργασίες, και "συνεργείο" για την εξεταστική. γιατί να αφήσετε το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, που ακόμη διατηρεί και μια σοβαρότητα και δίνει αναγνωρισμένο και αξιοπρεπές πτυχίο, για να φοιτήσετε σε κάποια σχολή της Ελλάδας ή του εξωτερικού που είναι καταδικασμένη να βλέπεται με μισό μάτι από την αγορά εργασίας και από την κοινωνία. Γιατί ας μην κρυβόμαστε, δεν θα πετάξουμε απο τη χαρά μας αν μας χειρουργήσει γιατρός Έλληνας που σπούδασε στην Ρουμανία (για παράδειγμα). Και δεν ειναι λιγοι εκείνοι που σνομπάρουν τους αποφοίτους ελληνικών κολλεγίων, λέγοντας: " Έλα μωρέ, εκεί πληρώνουν 2 χιλιάρικα το μάθημα, θα τους κόψουν κιόλας; Τους δίνουν πτυχίο με κορδέλα. "
Την ίδια κατάντια θα έχει σε λίγα χρόνια και το δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο. Οι εργασίες επι εργασιών, που κάθε χρόνο δυσκολέυουν, δεν θα έχουν κανένα αντίκτυπο στο επίπεδο γνώσης που θα κατέχει ο απόφοιτος. Ας μας τυπώνουν τα πτυχία σε κωλόχαρτο, διοτι τόσο θα αξίζουν.
Υπάρχουν φοιτητές που αγαπούν αυτό που σπουδάζουν, ή που τουλάχιστον αφού μπήκαν στη σχολή αποφασίζουν να την τελειώσουν τίμια και με α3ιοπρέπεια, ή την παρατάνε και δοκιμάζουν ξανά, για μια σχολή που να τους συγκινεί. Υπάρχουν φοιτητές που για να τελειώσουν τη σχολή αφιερώνουν ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια για να καταλήξουν σε κάτι που οι "εξυπνότεροι" συνάδελφοι τους βρίσκουν έτοιμο. Οι μέν όταν αποκτήσουν πτυχίο θα το αξίζουν, οι δε θα κρατούν ένα χαρτί που δεν θα τους αντιπροσωπεύει καθολου.
Και λοιπόν; Πολλοί λένε πως δεν έχει σημασία. Πως όσοι αξίζουν δεν χάνονται.
Είναι γνωστό οτι στην Ελλάδα καθής βολεύει τον μπατζανάκη του. Και γενικά υπάρχει το παράπονο οτι στο δημόσιο κανείς δεν δουλεύει, και κανείς δεν αξίζει. Υπερβολές, αλλά σε πολλές περιπτώσεις ισχύει! Πολλοί πάλι, σνομπάρουν το δημόσιο, και λένε οτι δεν σκοπεύουν να βρουν εκεί δουλεια ουτως η άλλως.
Πρώτον: Εσείς που δηλώνετε οτι δεν θέλετε να δουλέψετε στο δημόσιο σημαίνει οτι δεν έχετε πρόβλημα να γεμίζει με πτυχιούχους ανίδεους, και να ζείτε σε μία χωρα οπού μονίμως να αναρωτιέστε γιατί δεν λειτουργεί τίποτε και επικρατεί ενα χάος στις δημόσιες υπηρεσίες;
Δεύτερον: Τι ακριβώς το κακό έχει το δημόσιο και όλος ο κοσμος δηλώνει οτι δεν θέλει να δουλέψει εκεί; Σίγουρη δουλειά, σταθερό μισθό, διακοπές, σταθερό ωράριο...
Σαν φοιτήτρια θίγομαι στην ιδέα οτι ορισμένοι συμφοιτητές μου το βρίσκουν σωστό, πρέπον ή και φυσιολογικό να καταφεύγουν στο να αγοράσουν τις εργασίες τους. Τις ίδιες εργασίες που και εγώ, και άλλοι φοιτητές μαζί με μένα κατέβαλαν πολύ κόπο για να παραδώσουν, πολλές φορές και με μικρό βαθμό. Κορόιδα ειναι εκείνοι που χάνουν τις διακοπές τους, που κανουν ενα χρόνο παραπάνω για να βγάλουν τη σχολή, που παράλληλα με τη σχολή δουλέυουν κι όμως βρίσκουν το χρόνο να ζοριστούν για να βγάλουν μια εργασία; Η οποία μπορεί πολλες φορές να μην είναι τέλεια, ειναι όμως δικιά τους.
Έτσι είναι. Έξυπνος είναι πια εκείνος που με κάθε πονηριά και ατιμία κλέβει το σύστημα, και κορόιδα είναι όσοι προσπαθούν τίμια να καταφέρουν. Έτσι έχουμε ορίσει την εξυπνάδα και την χαζομάρα.
Subscribe to:
Comments (Atom)
