Της Εργασίας το Ανάγνωσμα

"Η ύπαρξη εργασιών, στα τμήματα των Πανεπιστημίων και Πολυτεχνείων ανά την Ελλάδα, έχουν θεσμοθετηθεί για την βοήθεια της κατανόησης του μαθήματος που διδάσκεται κατά την διάρκεια του εξαμήνου."

Το παραπάνω είναι το επιχείρημα ή καλύτερα η εξήγηση την οποία χρησιμοποιούν όλοι για την ύπαρξη τους, και όταν λέμε όλοι εννοούμε φοιτητές και καθηγητές. Ο λόγος είναι γιατί αυτός θα ήταν ο λόγος ύπαρξής τους σε μια σωστή φοιτητική κοινότητα, η οποία όμως δεν υφίσταται. Εφόσον λοιπόν δεν ισχύει κάτι τέτοιο αρχίζουν και εφαρμόζονται "παραλλαγές" στην παραπάνω λογική και από τη μεριά των φοιτητών αλλά και από την μεριά των καθηγητών.

ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ

Η πρώτη παραλλαγή στην οποία θα αναφερθώ γίνεται από την μεριά των καθηγητών. Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο η δημοσίευση εργασιών προς τους φοιτητές οι οποίες ζητούν συγκεκριμένα πράγματα από τους φοιτητές, για τα οποία τους δίνεται ο απαραίτητος και συνήθως επαρκής χρόνος κάποιων ημερών για να τις υλοποιήσουν. Τι συμβαίνει λοιπόν σε αυτήν την παραλλαγή του κανόνα? Ενώ οι φοιτητές παραδίδουν και κάνουν τις εργασίες (την περίπτωση αντιγραφών και παραδόσεων από άλλους την αγνοούμε για λίγο) πάνε στο τέλος να εξεταστούν και διαπιστώνουν ότι τα θέματα δεν έχουν καμία επαφή με τις ασκήσεις που σκιζόντουσαν να κάνουν όλο το προηγούμενο εξάμηνο.

Μια πολύ συχνή διαφοροποίηση της παραλλαγής αυτής είναι να ζητάνε οι καθηγητές να κάνεις μια "μίνι" εργασία όπως αυτές που έκανες κατά την διάρκεια του εξαμήνου μέσα στην διάρκεια της εξέτασης, με τον παραλογισμό να είναι ένα από τα 3 ή 4 συνήθως θέματα. Δηλαδή ότι σου πήρε μέρες να κάνεις ενώ είχες άπλετο χρόνο να το κάνεις, σου λένε κάντο μέσα σε 1 ώρα για να προλάβεις να ασχοληθείς και με τα υπόλοιπα θέματα μήπως και περάσεις το μάθημα.

Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι προφανής.

Να σταματήσουν να ζητάνε λαγούς με πετραχήλια.

ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ "ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"

Αυτή η παραλλαγή εφαρμόζεται από τους "έξυπνους" φοιτητές, παίρνοντας εργασίες από άλλους συμφοιτητές τους με αποτέλεσμα είτε να τις παραδίδουν αυτούσιες ή αλλάζοντας την ορθογραφία και την στοίχιση από τις αρχικές με συνέπεια την ύπαρξη πολλών εργασιών παρόμοιων και από τις οποίες αν κάποιος κάτσει και το ψάξει δεν ξεχωρίζουν ποια είναι η αυθεντική και ποιά η αντιγραμμένη. Το αποτέλεσμα της τακτικής αυτής είναι είτε να κόβονται όλοι συμπεριλαμβανομένου και αυτού που έκατσε να την κάνει ή να παίρνουν όλοι χαμηλό βαθμό.

Η λύση στο πρόβλημα αυτό είναι απλή. Δεν λέω να μην δίνονται οι εργασίες από κάποιους, που είναι η ¨λογική¨ απαίτηση των καθηγητών, αλλά η ύπαρξη ευθύνης από αυτούς που τις παίρνουν, ούτως ώστε να μην τις έχουν σαν λυσάρι των εργασιών, αλλά σαν απαραίτητο βοήθημα για την λύση των δικών τους. Με αυτό τον τρόπο και αυτός που ήξερε και έκατσε και την έκανε παραδίδει την δικιά του και δεν κόβεται η παίρνει χαμηλό βαθμό αλλά και οι υπόλοιποι.

Η παραπάνω λύση συντελεί και στο να μπορούν όλοι να παρακολουθήσουν το μάθημα, άσχετα με το ποιοι είναι οι λόγοι για τους οποίους δεν κάθονται να κάνουν την εργασία μόνοι τους.

ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ

Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που τις πληρώνουν για να τις πάρουν και να τις παραδώσουν αυτούσιες. Στην περίπτωση αυτή τα λόγια είναι περιττά. Καταρχήν πάνω σε αυτό το θέμα θέλω να πω μάγκας αυτός που την έλυσε για να πληρωθεί και μεγάλο κορόιδο αυτός που πληρώνει. Ο λόγος είναι προφανής αφού αν κάποιος πληρώσει σε κάποιον άσχετο με τη σχολή να του την κάνει, επειδή αυτός ο άσχετος με την σχολή δεν ξέρει τι έχουμε
διδαχθεί και πώς το έχουμε μάθει θα το κάνει με τον δικό του τρόπο. Έτσι ο φοιτητής που πλήρωσε θα δυσκολευτεί διπλά να εξεταστεί στην εργασία που θα παραδώσει, γιατί θα είναι συνεχώς εκτεθειμένος λόγο άγνοιας.

Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι και οι δύο παραπάνω τρόποι παράδοσης εργασιών είναι ηθικά επιλήψιμοι προς την μεριά των υπόλοιπων φοιτητών που κάθονται και τις κάνουν. Θα μου πείτε τώρα μα όλοι αυτοί που είναι μεγάλο έτος, δουλεύουν, δεν έχουν τις γνώσεις και χίλια δυο άλλα πως θα τις κάνουν? Ε λοιπόν διαλέξτε και πάρτε μια από τις λύσεις που σας είπα ή αν καμία από αυτές δεν σας κάνει σας έχω και άλλη μια:

ΖΗΤΕΙΣΤΕ ΒΟΗΘΕΙΑ από συμφοιτητές, καθηγητές, βοηθούς, …………

Δεν μπορεί κάποιος θα έχει και την διάθεση αλλά και τις γνώσεις για να βοηθήσει, τι στο καλό μόνοι σας σπουδάζετε? Εννοείται ότι την βοήθεια δεν την ζητάμε τελευταία στιγμή.

Τέλος πάνω σε αυτό το θέμα επειδή πρόσφατα είχα μια προσωπική εμπειρία ψάχνοντας στο Internet για να λύσω μια εργασία, βρήκα μια σελίδα στην οποία κάποιος από τη σχολή μου ή αντιπρόσωπος αυτού, είχε βάλει την εργασία προς αγορά από προγραμματιστή που ήταν διατεθειμένος να την κάνει. Ε λοιπόν όταν μετά από 5 μέρες ξενύχτι εν μέσω γιορτών το είδα αυτό και οφείλω να ομολογήσω ότι μου άναψαν κανονικά τα λαμπάκια. Όπως θα δείτε και στην σελίδα ο αγοραστής, γιατί μόνο αυτήν την ιδιότητα μπορώ
να του δώσω, έκανε μετάφραση την εκφώνηση της άσκησης αυτούσια και μετά τις απαραίτητες διευκρινήσεις περίμενε απλά να του την παραδώσουν. Και επειδή αυτή η εργασία μετράει το 50% της τελικής βαθμολογίας ο αγοραστής παραδίδοντας τη και παίρνοντας 10 στην άσκηση με έναν άσο στην τελική εξέταση περνάει το μάθημα.

Που είναι οι δικαιοσύνη προς όλους τους υπόλοιπους?

Αγοράζοντας μια εργασία

Θα μου πείτε αυτός είναι μόνο ένας και δεν γίνεται έτσι πάντα. Ε λοιπόν αυτός είναι ο μοναδικός για τον οποίο έχουμε αποδείξεις χειροπιαστές, γιατί το τι έχει ακουστεί και για άλλους δεν λέγεται.

Η ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Τέλος να αναφερθώ και σε μια άλλη λανθασμένη τακτική η οποία έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα να επιβαρύνει την όλη κατάσταση, ίσως και χωρίς πάντα αυτός να είναι ο στόχος της. Βάζοντας οι καθηγητές συνεχώς καινούργιες εργασίες, με τη λογική κάποιες φορές του να εξαλείψουν τα φαινόμενα αντιγραφών, αναγκάζονται να τις δυσκολεύουν σε σχέση με τις αρχικές με αποτέλεσμα να ανεβάζουν συνεχώς το επίπεδο. Αυτό έχει ως συνέπεια να είναι όλο και λιγότεροι αυτοί που θα μπορούν να τις κάνουν, με φυσικό επακόλουθο την χρήση των παραπάνω παραλλαγών. Επίσης η συνεχώς αυξανόμενη δυσκολία δημιουργεί και φαινόμενα συγκρούσεων καθώς δεν είναι εύκολο πάντα να ασχοληθείς με μια εξαιρετικά δύσκολη εργασία αν έχεις και αλλά 5 μαθήματα μαζί, τα οποία θα θέλουν και αυτά προσοχή ή ακόμα χειρότερα θα έχουν και αυτά εργασίες.

Κλείνοντας και ευχαριστώ για το κουράγιο σας θέλω να πω ότι όσο καμία από τις δύο πλευρές δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχει πρόβλημα και δεν θελήσει να το λύσουν μαζί, το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει και όχι μόνο θα υπάρχει άλλα θα εξελιχτεί και σε κανόνα στην μετέπειτα ζωή όλων.

Composed furiously by afistHMMY

Ο έξυπνος και το κορόιδο του ελληνικού πανεπιστημίου

Αυξάνουν και πληθαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα σε πολλές σχολές φαινόμενα "εργολαβίας" φοιτητικών εργασιών, ασκήσεων, πτυχιακών. Σε πίνακες ανακοινώσεων σχολών βλέπουμε διαφημιστηκά για "φοιτητικά φροντιστήρια" και 5 λεπτά στο Google ήταν αρκετά για να βρω 3 ιστοτόπους, οι οποίοι χωρίς κανένα ενδοιασμό προτρέπουν στο φοιτητή να τους αναθέσει τις εργασίες του με το αζημίωτο.

exampanel




webstudent





diplomaline





Ο Έλληνας γενικά προσπαθεί να βρεί εύκολους τρόπους να πετύχει. Σεβαστό, μέχρι ένα σημείο, αρκεί να είναι τίμιος. Νομίζω πλέον μιλάμε για κάτι ανήθικο, άτιμο, παράνομο και αν μη τι άλλο και καταστρεπτικό.

Που είναι η συναδελφικότητα, που τόσο εξυμνείται στις φοιτητικές συνελέυσεις; Οι "συνάδελφοι" που αγοράζουν τις εργασίες, κοιτάνε να πάρουν εύκολα και γρήγορα πτυχίο, σε βάρος των υπολοίπων φοιτητών.

Αγαπητοί συνάδελφοι λοιπόν, εάν ψάχνατε για εύκολο πτυχίο και καταντάτε να αγοράζετε τις εργασίες, μαλλον είστε στη λάθος σχολή. Ζητείστε το αλλού κύριοι, δεν σας κρατά κανείς με το ζόρι. Υπαρχουν σχολές σε κολλέγια ή σε πανεπιστήμια άλλων χωρών, όπου όποιος έχει το κεφάλαιο, μπορεί να αγοράσει το πτυχίο του, χωρίς να ιδρώσει καθόλου ο πισινός του. Γιατι λοιπόν δεν πάτε εκεί; Από τη στιγμή που καταφεύγετε στις "εργολαβίες" για τις εργασίες σας έχετε και το κεφάλαιο που απαιτείται για να πάτε στις προαναφερθείσες σχολές. Γιατί κυριοι συνάδελφοι δεν το κάνετε; Θα γλυτώνατε έτσι και τις εξεταστικές. Αν και πλέον, για τις εξεταστικές έχει εφευρεθεί το περιβόητο "συνεργείο". Αφού λοιπόν έχετε "εργολάβους" για εργασίες, και "συνεργείο" για την εξεταστική. γιατί να αφήσετε το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, που ακόμη διατηρεί και μια σοβαρότητα και δίνει αναγνωρισμένο και αξιοπρεπές πτυχίο, για να φοιτήσετε σε κάποια σχολή της Ελλάδας ή του εξωτερικού που είναι καταδικασμένη να βλέπεται με μισό μάτι από την αγορά εργασίας και από την κοινωνία. Γιατί ας μην κρυβόμαστε, δεν θα πετάξουμε απο τη χαρά μας αν μας χειρουργήσει γιατρός Έλληνας που σπούδασε στην Ρουμανία (για παράδειγμα). Και δεν ειναι λιγοι εκείνοι που σνομπάρουν τους αποφοίτους ελληνικών κολλεγίων, λέγοντας: " Έλα μωρέ, εκεί πληρώνουν 2 χιλιάρικα το μάθημα, θα τους κόψουν κιόλας; Τους δίνουν πτυχίο με κορδέλα. "

Την ίδια κατάντια θα έχει σε λίγα χρόνια και το δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο. Οι εργασίες επι εργασιών, που κάθε χρόνο δυσκολέυουν, δεν θα έχουν κανένα αντίκτυπο στο επίπεδο γνώσης που θα κατέχει ο απόφοιτος. Ας μας τυπώνουν τα πτυχία σε κωλόχαρτο, διοτι τόσο θα αξίζουν.

Υπάρχουν φοιτητές που αγαπούν αυτό που σπουδάζουν, ή που τουλάχιστον αφού μπήκαν στη σχολή αποφασίζουν να την τελειώσουν τίμια και με α3ιοπρέπεια, ή την παρατάνε και δοκιμάζουν ξανά, για μια σχολή που να τους συγκινεί. Υπάρχουν φοιτητές που για να τελειώσουν τη σχολή αφιερώνουν ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια για να καταλήξουν σε κάτι που οι "εξυπνότεροι" συνάδελφοι τους βρίσκουν έτοιμο. Οι μέν όταν αποκτήσουν πτυχίο θα το αξίζουν, οι δε θα κρατούν ένα χαρτί που δεν θα τους αντιπροσωπεύει καθολου.

Και λοιπόν; Πολλοί λένε πως δεν έχει σημασία. Πως όσοι αξίζουν δεν χάνονται.
Είναι γνωστό οτι στην Ελλάδα καθής βολεύει τον μπατζανάκη του. Και γενικά υπάρχει το παράπονο οτι στο δημόσιο κανείς δεν δουλεύει, και κανείς δεν αξίζει. Υπερβολές, αλλά σε πολλές περιπτώσεις ισχύει! Πολλοί πάλι, σνομπάρουν το δημόσιο, και λένε οτι δεν σκοπεύουν να βρουν εκεί δουλεια ουτως η άλλως.
Πρώτον: Εσείς που δηλώνετε οτι δεν θέλετε να δουλέψετε στο δημόσιο σημαίνει οτι δεν έχετε πρόβλημα να γεμίζει με πτυχιούχους ανίδεους, και να ζείτε σε μία χωρα οπού μονίμως να αναρωτιέστε γιατί δεν λειτουργεί τίποτε και επικρατεί ενα χάος στις δημόσιες υπηρεσίες;
Δεύτερον: Τι ακριβώς το κακό έχει το δημόσιο και όλος ο κοσμος δηλώνει οτι δεν θέλει να δουλέψει εκεί; Σίγουρη δουλειά, σταθερό μισθό, διακοπές, σταθερό ωράριο...

Σαν φοιτήτρια θίγομαι στην ιδέα οτι ορισμένοι συμφοιτητές μου το βρίσκουν σωστό, πρέπον ή και φυσιολογικό να καταφεύγουν στο να αγοράσουν τις εργασίες τους. Τις ίδιες εργασίες που και εγώ, και άλλοι φοιτητές μαζί με μένα κατέβαλαν πολύ κόπο για να παραδώσουν, πολλές φορές και με μικρό βαθμό. Κορόιδα ειναι εκείνοι που χάνουν τις διακοπές τους, που κανουν ενα χρόνο παραπάνω για να βγάλουν τη σχολή, που παράλληλα με τη σχολή δουλέυουν κι όμως βρίσκουν το χρόνο να ζοριστούν για να βγάλουν μια εργασία; Η οποία μπορεί πολλες φορές να μην είναι τέλεια, ειναι όμως δικιά τους.

Έτσι είναι. Έξυπνος είναι πια εκείνος που με κάθε πονηριά και ατιμία κλέβει το σύστημα, και κορόιδα είναι όσοι προσπαθούν τίμια να καταφέρουν. Έτσι έχουμε ορίσει την εξυπνάδα και την χαζομάρα.